Ermeni meselesinden bahsetmiyorum sadece, düşünelim. Şimdi PKK bir şekilde provake etse ve örneğin Hakkari ayaklansa. TSK birimlerini ve güvenlik güçlerini etkisiz hale getise Kürt kökenli halk. Bu bölgeye yapılan müdahale sonucu ortaya çıkacak tabloya soykırım diyebilir miyiz? Eğer TC vatandaşı olarak bunu diyebiliyorsak, bölünme konusu pek de umurunda olmayan bir TC vatandaşıyızdır. Halbuki, büyük devlet olmanın en önemli şartlarından biri bölünmezlik ve bütünlüktür.

Benim tahminim olayın sosyolojik boyutta olduğudur. Samimiyetle, bazı etnik grupların kendini ayrı görmesini ve ayrımcılık yapmasını anlamıyorum. Samimiyetle gene, onların yaşadığı sorunların tüm TC vatandaşlarının da sorunu olduğuna inanıyorum. Eksik bilgimle şunu söyleyebilirim ve “Osman düzeltsin veya tamamlasın”, sorun ortaya çıktığında, mesela iş bulunamadığında insan hemen sebep arıyor. Ben mesela iş bulamadığımda (etnik kökeni ve diğer ayrıştırıcı özellikleri belli olmayan biri olarak) sistem boktan diyorum veya ulan master mı yapsaydım diyorum. Ama GDA’da bir kürt kökenli vatandaş iş bulamadığında hemen ben kürdüm o yüzden bana iş vermiyorlar geliyor aklına. Bunu vay ne kadar iğrenç insanlar diye söylemiyorum, tahminimce insan psikolojisi.

Blogumdaki “faşist” yazılarda belirttiğim bazı gerçekleri burada da belirteyim ki yanlış anlama olmasın. Benim en yakın arkadaşım “laz oğlu lazdır”, hayatımı birleştirmeyi planladığım insan Alevi’dir, askerde oniki ay “body”lik yaptığım insan Türkçeyi zor bilen bir kürt kökenli vatandaşımızdı ve bu kadar düz bir insan az gördüm hayatımda. Bunun yanı sıra Ermeni ve yahudi en yakın olmasa da çok yakın arkadaşlarım var, Rum müziğini kendi müziğim kadar severim hatta bu akşam bir Rum tavernasındayım. Ama benim Türkiye dediğim şey bu zaten. Bunların toplamı türkiye’dir, ve her sorun veya her iyi şey Türkiye vatandaşı bir Türk olarak ele alınmalıdır.
Yoksa, bakınız Yugoslavya…

“yıllardır katı biçimde yürütülen inkar politikaları sonucu türkiye gerek bilim dünyasında gerek politik düzeyde ‘geçmişin nasıl ele alınmaması gerektiği’ konusunda negatif sembol ülke haline geldi. türkiye tüm stratejisini bırakın soykırım olup olmadığını, ‘ortada işlenmiş bir suç dahi olmadığı’ hatta ‘asıl ermenilerin müslümanları soykırıma uğrattığı’ üzerine kurduğu için, yaşananlardan üzüntü bile duymayan hatta ‘gerekirse gene yaparım’ diyen bir toplum gibi algılanmakta.”

senin demek istediğin keşke taraf seçseydi gibi bir şey olmuş biraz, belki de o zoru seçti ve bunu hayatıyla ödedi…ha bir de suya sabuna dokunmamayı seçmek var, batı trakyada ki türk nefis bir yunan adasında pansiyon işletebilir, hrant dink’ de kapalıçarşı da kuyumculukla köşeyi dönebilirdi tabi

Hrant ve benzerleri, tüm anlattıkları sorunları Türk gibi anlatsalardı çok daha faydalı olurlardı, asıl ayrımcılık buradan çıkıyor.

Bu konuyu geçenlerde rakı masasına taşıdık. Bir sürü Liberal arkadaşımla karşı karşıya kaldım gene. Sonunda şunda mutabık oldular. Adam kendini Ermeni hissediyor, diğeri Kürt hissediyor. Ve bunu zaten kendileri de söylüyorlar.Adam Türkiye’de büyümüş, anadili Türkçe ama Kürtçe şiir yazıyor. Neden diyorlar, kendimi Kürt hissediyorum diyor.

Benim itirazım bu noktada, kendini Kürt, Ermeni vs hissederek yaşayamassın bu topraklarda. Ben kendimi Finlandiyalı hissetsem, gel derler mi bana ordan?

Velhasıl bunların sebeplerinin (örn:Hrant’ın yaptığı ayrımcılık) de sonuçlarının (Cinayet) da aynı derecede çok zararlı olduğuna inanıyorum. Benim tek korkum bölünmek, ve ben her ne kadar paranoyak olsam da bu paranoya değil. Ülkeler öyle kolay bölünür ki şaşarsınız.

Yazık, Çok yazık.

Bu şekilde davranan bir kişinin veya grubun bu topraklarda tepki çekmemesi imkansızdır. Halbuki, bir çok Türk’e bir çok başka “Türk” zulüm etmektedir. Bu bizim meselemizdir. Ayrımcılık yapanlara bu topraklar her zaman böyle davranmıştır. Bilmem kaç bin kişi Taksim’de “hepimiz Hrant’ız Hepimiz Ermeniyiz” diye yürürken dünyaya bir ders verdiler, evet bu doğrudur. Ancak o yürüyenler kendileri ders alamadılar. Çünkü Samast denen kişi de bizimdir. Onu da sahiplenmeleri gerekirdi. Belki Ermeni vatandaşlar “Hepimiz Ogün’üz, hepimiz katiliz” diye yürüselerdi bir şeyler olabilecekti.

Samast’ı savunduğumu düşünmeyin. Ama Hrant’ı da savunamam.