Düşüncelerin gerçeğe dönüşmesi prensibini kullanmak isteyen arkadaşlara bazı ufak alıştırma önerilerim olacak.

Gün içerisinde karşınıza çıktığında sadece siz önceden bunu düşünmüş olduğunuz için karşınıza çıktığından emin olabileceğiniz bir şey seçin. Mesela matrix’deki gibi kırmızı bir elbise giymiş güzel bir kadın. Ya da cart sarı bir takım elbise giymiş bir adam. Ya da mor renkte bir taksi (genelde sarı olurlar diye söylüyorum). Bu alıştırmanın materyali elbette yaratıcılığa açık. Püf noktası ise olabilirliğine inanabileceğiniz bir şey olması.

Sonra gün içinde bu kişiyi ya da bu nesneyi gördüğünüzde bileceksiniz ki o sizin düşünerek karşınıza çıkardığınız bir şey. Zaman içinde ise beyniniz bu fikre alışacak. Alışkanlık burada çok önemli çünkü şimdi bunun tersine alışıksınız. Yani şimdiki durum da bir alışkanlık, bir sonraki durum da bir alışkanlık olacak.

Bu noktada parçacık fiziği bize ne söylüyor ona biraz bakalım. Yani neden düşünceler gerçeğe dönüşüyor?

Parçacık fiziği, hayatta olan biten olayları hesaplamıyor. Sadece olabilecek şeyleri hesaplıyor. Yani fizikte bir gün içersinde neler olabileceğine dair kesin karara varabileceğiniz formüller yok. Bunun yerine neler olabileceğine dair fikir sahibi olabileceğiniz formüller var.

İşte bu durumda parçacık fiziğinin Kophenhagen yorumuna göre olasılıklardan birinin gerçeğe dönüşebilmesi için birinin bunun kararını vermesi gerekiyor. Hangi olasılık gerçeğe dönüşecek. Bu devrede kuantum (parçacık) fizikçileri bu kararı bilincin verdiğini söylüyor.

Gerçekten de ne kadar alakasız görünürse görünsün şu basit örneğe bakarsanız bunun önemini anlarsınız. Boş bir zamanınızda evden çıkın ve nerelere gidebileceğinizi bir düşünün. Birden fazla olasılıkla karşı karşıyasınız. Nereye gideceğinize, birkaç saat sonra nerede olacağınıza kim karar veriyor? Bilinciniz karar veriyor, düşünceleriniz karar veriyor. Taksim’e gideyim düşüncesi sizi Taksim’e götürüyor. Bakırköy’e gideyim düşüncesi sizi Bakırköy’e götürüyor. Etiler’e gideyim düşüncesi sizi Etiler’e götürüyor.

Bu noktada anlaşılması zor gelen bir şey var. Bu bağlamda bu söylediklerim duygularımız için de geçerli ki bunlar yaşamımızı oluşturuyorlar; bilerek ya da bilmeyerek, üzülmeliyim düşüncesi sizi üzüntüye götürüyor. Sevinmeliyim düşüncesi de sizi sevinmeye götürüyor.

Bunun gibi bir konuda bir referans noktası bulamazsınız çünkü yok. Bir insan hayatta ne istemelidir ve ne düşünmelidir sorusunun cevabını sizin kucağınıza verebilecek bir yetkili yok. Bunun kararını siz vermek zorundasınız. Bu kararları vermeyi kolaylaştırmak için ise zaten sürekli birçok karar verdiğinizin farkına varmanızda fayda var.

İyi alıştırmalar, iyi denemeler dilerim.

Benzer yazılar:

• Belirsizliğe alışmak
• Kestane kebap, acele kuantum
• Dr. Ignaz Semmelweis ve toplumun gerçeğe direnci
• Yaz mevsiminde aşk tavsiyeleri

Rastgele yazılar:

• CSS ve Browser Uyumluluğu
• Bildirgeç’te Creative Commons İhlali
• AKP’nin Alevi açılımında neler oluyor?
• Ha Mardin Ha Kuzey Irak