http://bager.siyah.net/

Benzer yazılar:

• Serdar Turgut yeniden
• Taklitlerimden Sakınınız
• Fatih Arslan’ın Google Blogu
• Parmaksal Sanatlar

Rastgele yazılar:

• Naomi Klein ve Felaket Kapitalizmi
• Masaüstünde Daha Ferah Bir Ortam İçin Şişman Yazılımlardan Kurtulmak
• Borderline konulu yazımın yorumlarından bir alıntı
• Gerçek Gömlek Gerçek Pantolon

Daha önemli çünkü demokrasilerde halka sorulmayacak şeyler vardır. Örneğin demokratik bir rejimde halka “demokrasiyi kaldıralım mı?”, “filanca kişi padişah olsun mu?”, “laiklik kalksın mı?” gibi sorular soramazsınız. Sorarsanız ülkenin rejimini değiştirmiş olursunuz. Orası yine bir cumhuriyet olur ama demokratik bir ülke olmaz.

Bu doğrultuda söylemek istediğim farklı şey ise şu; ben artık bu halkın pirinçle, kömürle, medyayla kandırıldığına inanmıyorum. Daha doğrusu bu yaklaşımı kabul etmiyorum. Her halk kendi idaresinden sorumludur. Dolayısıyla seçimlerinden de sorumludur. Medyanın halkı yanıltmaya çalışması halkın sorunudur. Halk yanılır ya da yanılmaz, hesabını kendisi ödeyeceğinden bu durum üzerinde durulması gereken bir durum değildir.

Benzer yazılar:

• 12 Eylül referandumunda niçin hayır?
• Bugünkü Miting Hakkında
• 13 Mayıs Gündoğdu Cumhuriyet Mitingi
• Cumhurbaşkanlığı Seçimi ve Türk Blog Dünyası

Rastgele yazılar:

• Biz Sorduk Yüz Dolara Yapıyorlar
• İnternette Anonim Kalma Hakkı
• Internet Uygulamalarıyla Verimliliginizi Artırın
• Şüpheleri gerçek kılmak için harcanan çabalar

Yine de, dillendirmek istediğim bir görüş var. Türkiye’de yapmacık bir temsili demokrasi var. Demokrasiden ziyade demokrasinin demosu gibi bir şey. Bunun en önemli, en temel unsuru ise tabii ki milletvekili seçimleri.

Türkiye’de milletvekillerini halk seçmiyor. Sadece seçtiğini zannediyor ya da seçermiş gibi yaptırılıyoruz. Türkiye’de milletvekili olma olasılıklarını parti liderleri belirliyor ve halk, parti liderlerinin belirlediği milletvekili adayları arasından birilerini milletvekili seçiyor.

Türkiye’de, siyasi görüşü ne olursa olsun istisnasız olarak bütün politikacılar halktan korkuyor. Hepsinin ödü patlıyor. Milletvekili adaylarını parti liderlerinin seçmelerinin nedeni bu olsa gerek.

Eğer milletvekillerini ve milletvekili adaylarını parti liderleri değil de halk seçseydi bugün ne Recep Tayyip Erdoğan’ın adını duymuş olurduk ne de Deniz Baykal’ın.

Milletvekili adaylarını halk seçseydi bugün hükümette ve mecliste gördüğümüz insanların çoğunu tanımıyor olacaktık. Kim olduklarından, yaşadıklarından bile haberimiz olmayacaktı.

Bu, küçük gibi görünen ama çok büyük bir fark. Milletvekillerini doğrudan halk seçmeli. Halk, milletvekillerini kendisine sunulmuş üç beş kişi arasından seçmemeli.

Benzer yazılar:

• Siyasi Partilerin Gereksizliği
• Savaş görmüş bir Türkiye ile savaş görmemiş bir Türkiye arasındaki fark
• Seçimler Yaklaştı Bilgi Kirliliği Arttı
• AKP İslam’ı nasıl bu kadar rahat kullanabiliyor?

Rastgele yazılar:

• Google Browser Yapsın
• Açık Kaynak Bir Yaşam Tarzıdır
• CSS ve Browser Uyumluluğu
• Sabırsızlık

A.B.D.’nin ve İngiltere’nin içinde bulunduğu bir ekonomik zorluğu sade bir dille anlatıyor. Sonra da konuyu Türkiye’ye getiriyor. Yazısını “Sorunu kabul etmeyene, çözüm anlatılmaz” diyerek bitirmiş.

A.B.D.’nin de bir TMSF’si var. O da bankalara ve finsans kuruluşlarına el koyuyor. Orada da halk mağdur oluyor. Ancak bunu onlarca yıldır, evet onlarca yıldır, burada Türk halkına ben anlatamıyorum.

A.B.D. ekonomisinin göstergelerinin bir hayli kötüye gittiğini ilk okuduğumda doksanlı yılların başında bir sosyoloji öğrencisiydim. Üniversitede böyle bir konuyu derste okuduğunuzda “A.B.D.’nin ekonomisi kötüye gidiyormuş, A.B.D. batacakmış” diye okumuyorsunuz. Bir ülkenin ayağı ekonomik olarak nasıl çukura girer bunu rakamlarla tabak gibi görüyorsunuz.

Sonra yanılmıyorsam 2003 yılında ilk kez haberlere düştü ki A.B.D. ekonomisi teknoloji ithal etmeye başlamıştı.

Bugün de birçok uzakdoğu ülkesine borcu var. Bu borçların önemli bir kısmı Körfez Savaşları’ndan kaynaklanıyor.

A.B.D. İran’a saldıracak deyip duruyoruz çünkü A.B.D. hükümeti bu konuda horozlar gibi babalanıyor. Ancak başka bir elle tutulur durum yok. Eğer cğmleyi farklı bir biçimde kursak işler değişecek. Yeteri kadar parası olmayan bir ülke, finanse edemeyeceği bir askeri operasyon yapacağından bahsediyor.

İşin askeri boyutundan bahsetmeye gerek bile görmüyorum. Irak’ta askeri bir üstünlük sağlamayı beceremeyen ve bugün hala onlarca askerini günlük olarak kaybeden bir ordunun İran’a saldırmaya kalkarsa ne hale geleceğini görmek için müneccim olmaya gerek yok.

Ama bu sözler çoğumuzun bir kulağından girip öbür kulağından çıkacak. Tıpkı küresel ısınmanın bir kulağımızdan girip öbüründen çıktığı gibi. Kuzey kutbundaki buzların hepimiz için tehlike arz edecek kadar çok erimesine onlarca yıl değil birkaç yıl kaldı. Bilimadamları tetikteler çünkü 30 yıl, 40 yıl gibi sürelerle ifade ettikleri bazı erime oranlarına 5 yıl içinde ulaşılacağını söylüyorlar artık. Hesap hatası yaptıklarını itiraf ediyorlar.

Bu durum bizzat can ve mal güvenliğimizi tehdit ediyor olmasına rağmen görmek istemiyoruz ve çok rahatız bu konuda. Tıpkı kendimizi ölümsüz zannederek günlük yaşamı olabildiğince rahat geçirmeye çalıştığımız gibi.

İnsanoğlunun bu ahmaklığına çare yok. Şuuru uyandırmak için bilgi de yeterli olmuyor çünkü insanoğlu duyduğu bilgiyi seçerek aklından içeri alıyor. O sırada duygusal olarak işine geleni kabul ediyor işine gelmeyeni de kabul etmiyor.

Benzer yazılar:

• Halk daima haklıdır
• Türban parodisinde son durum
• AKP verdiği sözü yerine getirmeye çalışıyor
• Fehmi Koru Çikolatadan Ev Olsa Yemem

Rastgele yazılar:

• İçerik hırsızlığına kafa yordum ve önemli sonuçlara ulaştım
• Daha Temiz Bir İnternet İçin Herkes Kolları Sıvıyor!
• Ubuntu’da Neler Eksik?
• Türban’ın yeniden gündeme gelme nedeni

Gün içerisinde karşınıza çıktığında sadece siz önceden bunu düşünmüş olduğunuz için karşınıza çıktığından emin olabileceğiniz bir şey seçin. Mesela matrix’deki gibi kırmızı bir elbise giymiş güzel bir kadın. Ya da cart sarı bir takım elbise giymiş bir adam. Ya da mor renkte bir taksi (genelde sarı olurlar diye söylüyorum). Bu alıştırmanın materyali elbette yaratıcılığa açık. Püf noktası ise olabilirliğine inanabileceğiniz bir şey olması.

Sonra gün içinde bu kişiyi ya da bu nesneyi gördüğünüzde bileceksiniz ki o sizin düşünerek karşınıza çıkardığınız bir şey. Zaman içinde ise beyniniz bu fikre alışacak. Alışkanlık burada çok önemli çünkü şimdi bunun tersine alışıksınız. Yani şimdiki durum da bir alışkanlık, bir sonraki durum da bir alışkanlık olacak.

Bu noktada parçacık fiziği bize ne söylüyor ona biraz bakalım. Yani neden düşünceler gerçeğe dönüşüyor?

Parçacık fiziği, hayatta olan biten olayları hesaplamıyor. Sadece olabilecek şeyleri hesaplıyor. Yani fizikte bir gün içersinde neler olabileceğine dair kesin karara varabileceğiniz formüller yok. Bunun yerine neler olabileceğine dair fikir sahibi olabileceğiniz formüller var.

İşte bu durumda parçacık fiziğinin Kophenhagen yorumuna göre olasılıklardan birinin gerçeğe dönüşebilmesi için birinin bunun kararını vermesi gerekiyor. Hangi olasılık gerçeğe dönüşecek. Bu devrede kuantum (parçacık) fizikçileri bu kararı bilincin verdiğini söylüyor.

Gerçekten de ne kadar alakasız görünürse görünsün şu basit örneğe bakarsanız bunun önemini anlarsınız. Boş bir zamanınızda evden çıkın ve nerelere gidebileceğinizi bir düşünün. Birden fazla olasılıkla karşı karşıyasınız. Nereye gideceğinize, birkaç saat sonra nerede olacağınıza kim karar veriyor? Bilinciniz karar veriyor, düşünceleriniz karar veriyor. Taksim’e gideyim düşüncesi sizi Taksim’e götürüyor. Bakırköy’e gideyim düşüncesi sizi Bakırköy’e götürüyor. Etiler’e gideyim düşüncesi sizi Etiler’e götürüyor.

Bu noktada anlaşılması zor gelen bir şey var. Bu bağlamda bu söylediklerim duygularımız için de geçerli ki bunlar yaşamımızı oluşturuyorlar; bilerek ya da bilmeyerek, üzülmeliyim düşüncesi sizi üzüntüye götürüyor. Sevinmeliyim düşüncesi de sizi sevinmeye götürüyor.

Bunun gibi bir konuda bir referans noktası bulamazsınız çünkü yok. Bir insan hayatta ne istemelidir ve ne düşünmelidir sorusunun cevabını sizin kucağınıza verebilecek bir yetkili yok. Bunun kararını siz vermek zorundasınız. Bu kararları vermeyi kolaylaştırmak için ise zaten sürekli birçok karar verdiğinizin farkına varmanızda fayda var.

İyi alıştırmalar, iyi denemeler dilerim.

Benzer yazılar:

• Belirsizliğe alışmak
• Kestane kebap, acele kuantum
• Dr. Ignaz Semmelweis ve toplumun gerçeğe direnci
• Yaz mevsiminde aşk tavsiyeleri

Rastgele yazılar:

• Kişisel değişim ve düşünce gücü
• Türkçe İçerik Açısından Sosyal Ağlar (Social Networking ve Social Bookmarking)
• Zannedişler 3 / Youtube kapandı zannetmek
• Uzun bir yılın ardından aşure niyetine bir yazı

Hem bu soruyu cevaplamaya çalışacağım hem de kişisel değişimden ve bunun niçin gerekli olduğundan bahsedeceğim.

Önce biraz zihnimizi dağıtalım ki sonradan toplayabilelim. Günlük yaşamlarımız her gün aynı gibi görünüyor. Yani her gün birbirinin aynısı gibi. Ama gerçekte bu böyle değil.

Bunun böyle olmadığını anlayabilmek için şöyle bir örnek verelim. Ben her gün beyaz keten bir gömlek giyiyorum. Beni her gün gören biri için bu benim hep aynı gömleği giydiğim anlamına geliyor. Ancak belki de benim yüzlerce beyaz keten gömleğim var ve her gün yeni bir tanesini giyiyorum. Ama bu uzaktan bakınca öyle görünmüyor. Ayrıca uzaktan bakan biri için çok da farketmiyor.

Oysa yaşamlarımızdaki aynılık ya da farklılık önemli bir şey. Her gün güneş doğuyor, batıyor, gece oluyor, uyuyoruz, sabah oluyor uyanıyoruz, işe gidip geliyoruz, aynı insanlar, aynı şehir vs.

Bu rutin içerisinde bir şeyleri değiştirmek istiyorsanız farketmeniz gereken bir detay var. Bu günler birbirinin aynısı değil ve size dayatılan bir döngü yok. Siz, her gün aynı günü yeniden yaratıyorsunuz.

Ben çok güzel türk kahvesi yaparım ve bunun en önemli nedeni bunu yıllardır binlerce kere yapmış olmamdır. Dolayısıyla her seferinde yeniden aynı güzellikteki türk kahvesini yaratmak benim için sorun değil, bunu otomatik olarak yapıyorum.

Türk kahvesi güzel bir şey. Verdiğim örnek ise sadece güzel şeyler için geçerli değil. Örneğin sağlık ya da hastalık için de verdiğim örnek geçerli. Kanserseniz ve her gün kullandığınız ilaçlarınız varsa siz her yeni güne başlarken yaşamaya dair bir karar veriyorsunuz demektir bu.

Sıklıkla başağrıları yaşayan biriyseniz bu durum bir ihtimalle benim mükemmel türk kahvesi yapışım gibi sizin mükemmel başağrısı üretiminiz olabilir.

Sinir bozucu bir konu olduğunun farkındayım. Kim, neden başağrısı yaratmak istesin?

Bunlar önemli ve zaman ayrılması gereken sorular. Şimdi bunlara ara verelim ve gelecekte bir güne, başka bir yazıya bırakalım. Konumuza dönelim.

Düşünceler gerçeğe dönüşür prensibi benim için işlemiyor diyen arkadaşlara bazı temel bilgiler vermek istiyorum.

Düşüncelerin gerçeğe dönüşmesi daima işliyor, sorun şu ki, kişi sadece yaşamında olmasını istediği şeyleri düşünmüyor. İnsanlar çoğu kez, çoğunlukla, yani günün büyük bir bölümünde yaşamak istemedikleri şeyleri düşünüyorlar. Bu durumda düşüncelerin gerçeğe dönüşmesi prensibi tatile çıkmıyor. Yani bunu bir bilgisayarı açmak kapamak gibi kontrol edemiyoruz. Hayatımızda şu lüks yok: Bazı düşüncelerim gerçeğe dönüşsün ama bazıları dönüşmesin. Bu mümkün değil. Bu, bazı nesneler yerçekiminden etkilensin ama bazıları etkilenmesin demek gibi bir şey.

Dolayısıyla yaşamınızı düşüncelerle değiştirmek gibi bir amacınız varsa o zaman aklınızdan geçenlere dikkat etmeniz gerekiyor.

Her gün beş on dakika ayırıp bir milyon ytl üzerine düşünen, buna konsantre olan birini hayal edin. Her gün bunu yaptığını, dikkatini odakladığını ve bir milyon ytl’yi kendine “çekmeye” çalıştığını.

Bir gün 24 saat. Eğer bu insan 24 saatin birkaç dakikasında buna konsantre olur ve günün geri kalan kısmını ne kadar parasız olduğunu düşünerek geçirirse sizce hangi düşüncesi gerçeğe dönüşür?

İnsanlar, sürekli içinde bulundukları durumun tekrar ediyor olmasına düşünceleriyle katkıda bulunuyorlar.

Olumlu düşünce dediğimiz şey, huzursuzluklarınızın, keyifsizliğinizin, sıkıntınızın, depresyonunuzun üzerini örten elma kabuğu kalınlığında ince bir örtüyse o zaman sizin olumlu düşünen biri olduğunuzu söylemek imkansız.

Bunun tek çaresi bugünden başlayarak olumlu düşünceyi nicelik ve zaman olarak artırmaya çalışmak.

Meditasyon yapmak isteyen ama dikkatini toplamakta çok güçlük çeken bir arkadaşıma 30 günlük bir plan önermiştim. Meditasyon planı birinci gün sadece 45 saniye idi. 30 günün sonunda ise 30 dakikaya ulaşıyordu. Plan başarılı oldu ve bu arkadaşım şimdi artık istediğinde saatlerini meditasyona ayırabiliyor ki bu benim bile yapamadığım bir şey.

Bunları neden anlatıyorum? Düşünce gücüyle bir şeyler yaratmaktan konuşacaktık ama ben kişisel olarak değişmekten bahsediyorum çünkü biraz olsun kişisel değişim yaşanmadıkça ve kişi bir şeyleri değiştirmeye yönelik bir istek ve canlılık taşımadıkça düşünce gücünü bir şeyler yaratabilmek için kullanmak da mümkün değil. Mümkün olmamasının birkaç nedeni var. Bunlardan belki de en önemlisi kişinin istiyorum dediği şeyler konusunda tutarsız davranması ya da bilinçdışı korkuların kişinin isteği yönünde canlanmasını engellemesi. Bu konulara zaman içinde değinmeye çalışacağım.

Değişim bu konuda bir zorunluluk olmaktan ziyade istediğimiz şeyi gerçekleştirmenin tam olarak tanımıdır. Örneğin öğrenmek, eğitim psikolojisinde kişinin davranışlarının değişip değişmediği ile ölçülen bir şeydir. Bir şeye sahip olmak istiyorsunuz ve ona sahip olduğunuzda siz bugünkü siz olmayacaksınız. Sahip olmak istediğiniz şeye doğru ilerlerken de değişimi başlatmanız gerekiyor. Şimdilik burada kesiyorum az sonra düşüncelerin gerçeğe dönüşmesi üzerine ufak örnekler içeren önerilerde bulunacağım.

Benzer yazılar:

• Kahve Brezilya’dan Gelir
• Tercihli yol: olumlu düşünce
• Doğala özdeş aroma misali pozitif düşünce
• Kişisel değişim yöntemleri

Rastgele yazılar:

• Blog Kazanı Bildirgeç Camiasına Dert Oldu
• düşünce hızında bloglamak
• Adalet Bakanlığı Uyarısı başlığı ile dolaşan forward mail
• Küresel Isınma ve Ticaret

O yazıda bunu belirtmemin nedeni, yazarken insanlara bir şeyleri daha rahat ve daha etkin anlatabilmek için olabilecek en büyük empatiyi sergilemek ve gerekirse en dolaylı yoldan gitmekti. Ancak bu gerçekten zaman kaybettiriyor ve bir şeyler okumak isteyen insanların zamanından çalıyor çünkü bazen sırf bu yüzden yazamıyorum. Bunu farkeder farketmez de bu konudaki tutumumu değiştirdim.

Şimdi benzer bir tavrı olumlu düşünce alanında da sergilemeye karar verdim. Maalesef birçok insanın olumlu düşünebilmeye dair çok fazla direnci var ve bu direnci kırmak bazen imkansız, çoğu kez de çok zaman alan bir şey. O nedenle olumsuz düşünen insanlara olumlu düşünce kırıntıları sağlamak için de binbir dereden su getiremeyeceğim.

Bakın burası dünya. Dünya böyle bir yer. Etrafımızdaki fiziksel gerçeklik büyük ölçüde düşüncelerimizle oluşuyor. Siz kabul edin ya da etmeyin, inanın ya da inanmayın bu iş böyle.

Size ne kadar metafizik gelirse gelsin, ne kadar hurafeymiş gibi görünürse görünsün; olumlu düşünen insanlar daha az hastalanıyor, daha uzun yaşıyor, daha az kalp krizi geçiriyor, plasebo ilaçlar olumlu düşünen insanlarda daha fazla işe yarıyor. Yedikleriniz sindirim sisteminizden geçerken olumlu düşünen insanlar yediklerinden daha sağlıklı faydalanıyor, olumsuz düşünen insanlar ise ne yazık ki su içsem yarıyor ya da her öğün koca bir paket margarin yesem de kilo alamıyorum gibi sonu gelmeyecek şikayetlerle koca bir ömrü yiyip bitiriyorlar.

Bu insanlar için dışarıdan yapılabilecek fazla bir şey yok. Bu insanların kendileri için bir şeyler yapmayı istemeleri ve kendilerini olumlu düşünceye doğru çekmeleri şart. İçinde bulundukları ve kendilerine yarattıkları cehennemden kurtulabilmelerinin başka hiçbir yolu yok.

Olumsuz düşünce insanlarının kendilerine yarattıkları olumsuzluk kanıtları ya çok gerçek ya da çok gerçekçi. Bunun böyle olması ise son derece kolay çünkü etrafımızdaki gerçekliğin büyük bir kısmı (aslında tamamı) düşüncelerimizden oluşuyor.

Yoğunluklu olarak olumsuz düşünce sahibi olan insanları kendilerini kurtarmaya başlamaları gerektiğine inanıyorum. Yani yazıktır. Çektiğiniz acıların çoğunu siz yaratıyorsunuz.

Benzer yazılar:

• Doğala özdeş aroma misali pozitif düşünce
• Çekim yasası sendromu
• İlginç mimler… En yakınınızdaki kitabın…
• Pratikler bilebilse teorikler yapabilse

Rastgele yazılar:

• Postmodern kelimesi bir terim olarak neyi tanımlar, ne anlama gelir, ne demektir?
• Flash Intro Karizması Üzerine
• En Yakın Çin: Sincan
• Bir HP Sorunu

Hayatımızı kolaylaştırmak için belli alışkanlıklar ediniyoruz. Bu alışkanlıklar arasında en önemli olan şeylerden biri kesin hükümlere varmak. Etrafımıza bakıyoruz ve etrafımıza baktığımız saniyeyi donduruyoruz. O saniye içerisinden bazı gerçeklikleri seçiyoruz ve bunların sonsuza dek böyle kalacağına dair bir karar veriyoruz. Bu gerçeklikler değiştiğinde de bunları ya farketmiyoruz ya da çok çok şaşırarak tepki veriyoruz.

Kuantumu anlamak için belirsizlik ve olasılık kavramlarına zihnimizde daha fazla yer açmalıyız ve belki sözcüğüne hoşgeldin demeliyiz.

Çünkü kuantum fiziği bize hep görmeye alıştığımız ve orada durduğuna, gerçekliğine çok inandığımız ve bel bağladığımız maddenin sadece belki orada olduğunu anlatıyor. Bakın bu felsefe değil, bu fizik. Çağdaş fizik.

Amerikan dolarının değer kaybetmesiyle dumura uğrayan insanları düşünün. Bu insanların bu derece dehşete düşmelerinin en büyük nedeni, etraflarında sonsuza kadar var olacak mutlak gerçek sandıkları şeylerin değişiyor olması. Bu insanlar belki kavramını, olasılık kavramını ve belirsizlik kavramlarını iyi belleselerdi böyle bir dehşet yaşamayacaklardı.

Her şey istisnasız olarak değişir. Değişim bile değişir. Buna vakıf olabilmenin tek yolu, bir şeyi kesin olarak bildiğini zannetmekten vazgeçmektir. Bir şeyleri asla kesin olarak bilemeyeceğimizi ve değerlendirmelerimizi o an için yapmamız gerektiğini anlarsak sadece kuantum dünyasını anlamakta değil hayatta da çok başarılı oluruz.

Benzer yazılar:

• Dr. Quantum’u Dr. Quantum yapan nedir?
• Düşünerek yaratmak
• Kestane kebap, acele kuantum
• Tercihli yol: olumlu düşünce

Rastgele yazılar:

• A.B.D. yenilince biz de yenilmiş sayıldık
• Biz Sorduk Yüz Dolara Yapıyorlar
• Kadın Cinselliğinden Korkmak
• WordPress Üstünlüğü Sona Mı Eriyor?

Benzer yazılar:

• Engin Ardıç’ın başkanlık seçimleri kehaneti ve Taksim meydanında anırma olayı
• Engin Ardıç’ı Engin Ardıç usulü eleştirmek
• Engin Ardıç eleştirilerim üzerine
• Serdar Turgut yeniden

Rastgele yazılar:

• KLM’den Yeni İnteraktif Kampanya
• Internet Explorer Kullanıcılarına Benden Yepyeni Bir Hizmet
• A.B.D.: Türkiye’deki 5 bin terörist ile mücadele bitti mi ki, Kuzey Irak’a gidelim
• Az düşünebilmek

17 Ağustos 1999 depreminden sonra uzmanlar genel olarak Türk halkının ruh sağlığı açısından nasıl davranması gerektiğine dair görüş beyan ettiler. Bu görüşleri medya sayesinde dinledik. Deprem medya için elle tutulur somut bir ruhsal sıkıntı konusuydu. Ancak medya maalesef terör olaylarının da halkın genelinde yarattığı ruhsal sıkıntıya parmak basacak derinlikte değil.

Büyük bir deprem, büyük bir doğal afet yaşamakla, sayıları ne kadar karşılaştırılamaz olursa olsun teröre şehit vermek, insanların ölümünden haberdar olmak, savaş belirsizliği, her kafadan farklı bir ses çıkması vb. konuların insan üzerindeki travmatik etkisi büyüklük olarak farksızdır.

Yaşanan olaylara fiziksel olarak çok uzak bir mesafede olan biri bile; duydukları, tv’de gördükleri karşısında, uyku bozuklukları, sinirlilik halleri, suçluluk duygusu gibi travmatik belirtilerle karşılaşabilir.

Böyle durumlarda da yapılması gereken şey bir ulusal afetten etkilenme durumu sonrası yapılması gereken şeylerden farklı değildir. Birbirimizle bol bol konuşmak, konunun ruhsal ağırlığını hafifletmenin en sağlıklı yoludur. Diyalog, iletişim, sohbet, dertleşme, ve benzeri adlarla anılabilecek aklınıza ne geliyorsa, Türk halkı ruhsal sağlığını korumak açısından bunları daha sık yapmalıdır.

Ortalama bir zekaya sahip herkes bu yazının içeriğini, sınırlarını rahatça anlayacaktır ama ortalama bir zekaya sahip olmayanları da dışlamayarak şu açıklamayı da eklemekte fayda görüyorum: Yaşanan terör olaylarını lanetliyorum, kınıyorum. Bu konuda tarafım. Bir grubun insanları öldürmek için plan yapması ve bunları gerçekleştirmesi karşısında tarafsız kalamam. Bütün insanlığıma ve bütün hümanistliğime rağmen, terör örgütü ile ilişki içinde olan hiç kimseyle özel ya da profesyonel bir ilişki içine giremem. Giremem değil, girmem. Bir yaşam koçu olarak, terör adına çalışmış kimseye hizmet verebilmem söz konusu değildir. Hoşgörülü, anlayışlı biri olmam; haksız, hem suçlu hem güçlü olan insanlara karşı diğer yanağımı uzatacağım anlamına gelmez. Dolayısıyla, önceki yazılarımdan da anlaşılabileceği üzere, Türkiye’nin terörü sona erdirmek için şiddete başvurmak dahil her türlü yöntemi uygulamaya hakkı olduğuna inanan, davranışları da bu yönde olan biriyim.

Terörün Türk halkı üzerindeki travmatik etkisine değinmek ve bu etkiyi azaltmak amacıyla hoşgörülü yazılar yazmak, terör örgütünün ortadan kaldırılması konusunda şiddete başvurulması gerektiği düşüncem ile çelişmemektedir.

Bunu kendi başına anlayamayacak olan olursa diye bunu da bir not olarak eklemeyi uygun gördüm. Terör örgütünü herhangi bir nedenle savunmaya çalışacak hiç kimseye karşıma çıkmasını tavsiye etmiyorum.

Benzer yazılar:

• İzmir Mitingi Öncesi Terörün Son Çırpınışları
• Halk daima haklıdır
• Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele ve Dayanışma Günü
• Geleneksel Medya Blogların Baskısına Ne Kadar Dayanır?

Rastgele yazılar:

• Reşat Çalışlar ve Paranın Önemi
• Biri bizi kuzey ıraka çekmek istiyor paranoyası
• Kadın Cinselliğinden Korkmak
• Bilgisayar dünyasının kabus yılı 2007

Tekrar hayırlı bayramlar.

Benzer yazılar:

• Spam yapan sitelerin tasarımları
• Google’ın Firefox Toolbar’ı
• Nasıl Bir Blog Yazarıyım
• Gaziantep’te Tifo Salgını

Rastgele yazılar:

• iPad bizi nereye götürecek?
• Kendi Temasını Yapmak İsteyenlere Bir Başlangıç
• WordPress Üstünlüğü Sona Mı Eriyor?
• Kadını aşağılamak nereye kadar?

Akdeniz’i çok özlemişim. Belki de Akdeniz’li olduğumdandır. Dünyanın neresinde olursa olsun gittiğim heryerde herkes akrabam, kardeşim gibi gelir bana ama bu durum Akdeniz’de iyice belirginleşiyor.

Herkese harika bir hafta dilerim.

Benzer yazılar:

• Bodrum Gümüşlük’te 30 Ağustos Kutlamaları
• Mardin’den şimdilik son yazım
• Paskalya Bayramı
• Gaziantep’te Tifo Salgını

Rastgele yazılar:

• Atatürk’ün Eşi De Başörtüsü Takıyordu
• Röportaj mimi
• Boş Zaman Sosyolojisi
• Bloggerlar ve Basın Bültenleri

Akşam saatlerinde bağlantım olursa blog macerasına Gümüşlük’ten devam edeceğim.

Harika bir Pazar geçirmenizi dilerim.

Benzer yazılar:

• Gümüşlük
• Adana İzlenimlerim
• Pazarlama Hurafeleri ve Blog Yazarlığı 2
• Mardin: İlk İzlenimler

Rastgele yazılar:

• İzmir Mitingi Öncesi Terörün Son Çırpınışları
• Diğer insanlar ve zaman
• Belediyeden Mayo Reklamı Yasağı
• Askerlikte ve yaşamda sonu beklemek

Mimleyen arkadaşlara gönülden teşekkürlerimi iletiyorum.

Benzer yazılar:

• Aradaki Yedi Fark
• 32. Yıl Teşekkürü
• WordPress Şablonlarında Ya Bir Eksik Var Ya Bir Fazla
• Daha Temiz Bir İnternet İçin Herkes Kolları Sıvıyor!

Rastgele yazılar:

• Kebap ağır bir yemek mi? Sana öyle geliyor olmasın?
• Blog Furyası: Ne Yazacaksınız?
• Tarihi Fotoğraflar Blogu Shorpy
• “En Çok Tıklanan” Deyimi Yerleşmeye Başladı!

arkadaşlar,

nasreddin hoca bir gün hayallerindeki eşeği satın almış. ancak kendisini çok iyi hissetmemiş. zaten eşeği satın alabileceğini anladığı andan beri heyecanının yanında sönük kalan bir iç huzursuzluğu, bir tutsaklık hissi varmış.

eşeği almak için yolda giderken, bu tutsaklık hissi biraz daha artmış.

yine de uzun zamandır hayalinde canlandırdığı bu eşeği satın almaktan geri durmamış.

eşekle çok güzel günler geçirmişler. eşek nasreddin hoca’nın manevi enerjisine enerji katmış. nasreddin hoca içinde büyüyen tutsaklık duygusuyla ikileme düşmüş. bir yandan kendini iyi hissetmesi gerektiğine karar veriyor ve iyi hissediyor, bir yandan da içinde beliren tutsaklık duygusuna mana veremiyormuş.

* * * * * *

geçen hafta danışmanlarımdan biri izne çıkacağını bildirdi bana. o gün işte bugün. birkaç saatliğine meditasyon yapacakmış. bizim birkaç saatimiz ona bir iki gündür. akşama meditasyonundan döndüğünde günlerce dinlenip rahatlamış gibi olacak.

ona neden izne çıkmak istediğini sordum. bana dedi ki pusulam birden fazla yer gösteriyor, böyle olmaması gerekir. demek ki pusulama baktığım gözlerimi dinlendirmem lazım.

* * * * * *

dünyaca ünlü üç beş ahçıya, omlet yaparken omleti tavada atıp tutmanın sırrı nedir diye sormuşlar. birçok yöntemin yanında istisnasız hepsinin ortak bir cevabı varmış: omlete konsantre olmamak.

* * * * * *

iki alim karşılaşmışlar; biri demiş ki ben allah’ın varlığını 100 delille ispat ederim. ikincisi demiş ki demek senin 100 şüphen var.

* * * * * *

nasreddin hoca eşekle ilgili huzursuzluğuna bir çözüm bulamamış, rüyaya yatmış. rüyasında karşısına osman çıkmış ve hocaya şöyle demiş: ” aşk; beraber katettiğiniz yoldur, vardığınız nokta değil “.

hoca uyanır uyanmaz eşeğin iplerini çözmüş ve onu serbest bırakmış.

* * * * * *

içinizden harika heyecanların yükseldiği bir pazar günü geçiriyorsunuz, ben de buna çok mutlu oluyorum.

kucak dolusu sevgiler.

Benzer yazılar:

• Empati Seviyeleri
• Röportaj mimi
• Diğer insanlar ve zaman
• Ha Mardin Ha Kuzey Irak

Rastgele yazılar:

• Yaşam koçluğu çalışmaları niçin bazen yarım kalır?
• Adana İzlenimlerim
• Ubuntu İçin Compiz – Beryl Hakkında Bir Not
• Engin Ardıç’ın en mutlu günü!

Oysa çekim yasası bu değil. Çekim yasası bir şeyi çok istediğinizde onu size verme makamı değil. Çekim yasası, sürekli devrede olması itibariyle yaşamlarımızı mahveden bir yasa aynı zamanda. Nedeni ise siz bilinçlenmedikçe yaşamınızı değiştirmenizi imkansız kılması.

Çekim yasası bir “kullan at” değil. Benim bir eve ihtiyacım var dur ben bir çekim yasasına başvurayım, sırrı kullanayım diye bir şey yok.

Anlaşılması gereken şu: Düşünceler gerçekleşir.

Yani bir trafik kazası geçirip aylarca komada kalmayı hayal ederseniz çekim yasası size bunu sunmaktan çekinmez. Ölümcül bir hastalığa yakalanmayı hayal ederseniz çekim yasası sizi kıracağına kafasını kırar; hastalanırsınız.

Bu konuda tek bir kelime bile yazılmadan önce insanlar düşünüyordu. Yolda yürürken, işe giderken, eve gelirken, sevişirken, yemek yerken insan sürekli düşünür. Düşünmeye tek bir an bile ara veremiyoruz.

İşte bu düşünme eylemi sırasında çekim yasası, aklımızdan geçen şeyleri bizlere sunuyor. Şişmanlığımıza odaklanırsak çekim yasası bunu sürdürmemize yardımcı oluyor. Sokakta soyulmaktan, tecavüze uğramaktan çekiniyorsak çekim yasası bizim bu deneyimleri edinmemize yardımcı oluyor.

Bu nedenle sakınan göze çöp batar. Bu nedenle birine 40 kere deli dersen deli olur. Bu nedenle içinde bulunduğunuz gemi için yeteri kadar “ya bu gemi batarsa” diye düşünürseniz çekim yasası size serin sularda debelenme imkanı sunar.

Bu bir kanun. İnsan yapımı bir kanun değil. Doğa kanunu. Adli tatil yok, istirahat yok, ara vermek yok. Kesindir. Dilerseniz, ki dilememenizi tavsiye ederim, çekim yasasını kullanarak hastalanmayı deneyin, kaza geçirmeyi deneyin, okuldan, işten atılmayı deneyin. Sonuçlara inanamayacaksınız.

Benzer yazılar:

• Çekim yasası sendromu
• Çekim yasası ve web tasarımı
• The Secret’ın yankıları sürüyor
• Turkcell Panikledi

Rastgele yazılar:

• Postmodern kelimesi bir terim olarak neyi tanımlar, ne anlama gelir, ne demektir?
• Zannedişler 3 / Youtube kapandı zannetmek
• Sevgilim İstanbul
• Bilgisayar dünyasının kabus yılı 2007

Bu yazıyı yazdıktan bir süre sonra koçluk temel becerileri eğitimi aldım ve ardından dünyanın dört bir yanından 2000 sayfanın üzerinde coaching eğitim materyalini okudum ve gözden geçirdim. Bu materyaller içerisinde yaşam koçluğu alanında kullanılan yüzlerce çalışma formu da var.

Görüldüğü gibi yazının başlığını değiştirdim. Koçluk eğitimi aldıktan sonra koçluğun kendini içine koyduğu disiplini ve limitlerini gördüm.

Yaşam koçluğunu profesyonel olarak kendi limitleri içinde uygulamaya karar verdim. Son iki yılımı vererek geliştirdiğim kişisel ilerleme ve değişim programı ise koçluk sınırlarını aşan, mentorship kapsamında değerlendirilebilecek bir iş. Elbette çalışmaların bu yönünü geliştirerek sürdüreceğim.

Dolayısıyla yaşam koçluğuna başka bir isim koyma yarışması bitti Koçluk kendi disiplini içinde değerlendirilecek. Bu konuyu eğrisiyle doğrusuyla zaman zaman blogda tartışmaya devam edeceğim. Önceden de belirttiğim gibi, koçluk hizmeti vermek üzere hazırlıklarımı tamamladım.

Aşağıda yazdıklarım, bu yazının önceki içeriği. Hem bir yazar olarak, hem bir blogger olarak “akım derken bokum demek” gibi bir özelliğe sahip değilim. Ayrıca geçmişi yoketmeye çalışan biri de değilim. Dolayısıyla o gün ne yazdıysam, olduğu gibi aşağıdadır, buyrun okuyun. Keşke herkes açık, seçik ve net davransa bir ömür boyu.

Sevgiler ve harika bir yaşam dilerim.

Yıllardır gayrıresmi olarak sürdürdüğüm bir işi sonbaharda yaşam koçluğu sertifikası alarak resmiyete döküyorum. Aklıma takılan bir konu var. Yaşam koçluğu, maalesef biraz içi boşaltılmış bir kavram halini aldı. Buna yeni bir isim bulmak lazım. Ne dersiniz?

Popüler olan hiçbir şeyi yaşam deneyimlerine kabul etmek istemeyen kişileri tedavi etmek için bu kişilere biraz hassasiyetle yaklaşmak gerekebiliyor. Bu durumda bu arkadaşları görmezden gelmek ve yok saymak yerine belki yeni bir isim bu insanların gelişimine katkıda bulunmak için işe yarayabilir.

Mesela “tanrı iyileştirme merkezi”, “aşk ağrıları merkezi”, “unutulan pratik bilgileri hatırlatma merkezi”, “yaşama geri döndürme merkezi” gibi isimler geliyor aklıma.

Şaka bir yana, Eylül’ün ikinci yarısından itibaren olmak üzere benimle hayatınız üzerine çalışmak için randevu almaya başlayabilirsiniz. Ustalık alanlarım; ikili ilişkiler (ağrınızı dindirecek tek kişinin yanına hoşgeldiniz), çalışma hayatı (bu alanda her konuda bir damdan düşmüşlüğüm var; sekreterlik yaptım, patron oldum, iflas ettim, köşeyi döndüm, empati alanım çok geniş) , psikoloji biliminin nevrotik rahatsızlıklar olarak adlandırdığı alana giren herşey (yıllardır insanların psikolojilerini bir daha bozulmamak üzere düzeltiyorum), psikosomatik rahatsızlıklar (aslında hiçbir hastalığınız olmadığını farkedince hiçbiri kalmıyor), dikkat dağınıklığı (bu konuda özellikle ilkokul ve ortaokul seviyesindeki çocuklarda yıllardır mucize yaratıyorum), ve şimdi buraya yazmaya devam edersem “yeter artık” diyebileceğiniz bir çok alanda görüşebiliriz.

Web çalışmalarım ne olacak? Aynen devam! Ayrıca yaşam koçluğu çalışmalarımın yanına internet ve bilgisayar bilgisi konulu dersler ekliyorum.

Erken kalkan yol alır!

Harika bir haftasonu geçirin. Bana gelmeden önce yapmanız gereken bir şey yok. Çok istiyorsanız aynaya bakıp kendinizi biraz sevmeye çalışın. Hızlandırır.

Yaşam koçluğuna en iyi alternatif ismi bulan kişiye seçtiği bir konuda 8 saatlik ücretsiz danışmanlık vereceğim.

Benzer yazılar:

• Evrensel enerjiyi merkezi idareye bağlamak
• Yaşam koçluğu çalışmaları niçin bazen yarım kalır?
• Neden bu kadar seyrek yazıyorum?
• Koçluk çalışmalarında anksiyeteyi elimine etmek

Rastgele yazılar:

• ÖSS, Mesleki Eğilim ve İnsan Kaynakları
• Adı Sürekli Yanlış Yazılan Harika Bir Blog
• Niall Kennedy’den Microsoft’a Lisans Dersi
• Sır’a yöneltilen eleştiriler ve düşündürdükleri

Ama dikkat ederseniz fark edeceksiniz; yüreği titretmiyor The Secret.

Soğuk.

Bu satırları okuyunca üzüldüm. Haşmet Babaoğlu’nu çok severim. Her ne kadar kendisini yıllardır okumasam da birçok konuda onaylarım ve tüm kalbimle de severim. Ancak ne zaman Haşmet abimin yüreğinin üşüdüğünü hissetsem içim cız eder.

Sevgili Haşmet Abi,

Sen boşver The Secret’ın soğukluğunu. Orada önerilen fikirler insanı heyecandan titretmiyor olabilir. Olsun. Önemli olan senin yüreğinin kendi sıcağıyla ısınması. İki dakika kendini sevsen, birşeyciğin kalmayacak.

Sağlıcakla kal.

Benzer yazılar:

• Windows Huzursuzlukları
• Birbuçuk ay sonra yeniden İstanbul
• Sen Zen’i bil Zen seni
• Şüpheleri gerçek kılmak için harcanan çabalar

Rastgele yazılar:

• Çekim yasası ve web tasarımı
• Atatürk’ün Gençliğe Hitabesi çok cool
• Blog Kategorileri İle Başım Dertte

Bakan da “ben kişisel hakkımı kullandım” gibi zavallı bir açıklama yapmış olay hakkında… Yahu bu AKP iktidardaki parti değil mi? Bu memleket cumhuriyet ve demokrasi ile idare edilmiyor mu? Biz bu yöneticilerin tohumuna para mı saydık ki tokalaşmaya mecbur olalım.

Bir bu eksikti be!

Benzer yazılar:

• “Parti kapatmak çözüm değil” yanılgısı
• Başbakan Yaşar Nuri Öztürk Halka Seslendi
• Atatürk’ün Eşi De Başörtüsü Takıyordu
• Siyasi Partilerin Gereksizliği

Rastgele yazılar:

• Yeni WordPress Teması Shonfonfe
• Beklemek ve ertelemek: İki dipsiz kuyu
• Tanrı’yla Başbaşa Kalmak
• Teröre verilen tepkiler üzerine

Türk blog camiası çerçevesinde kullandığım tek e-mail adresim osmanborutecene@gmail.com olup başka bir şubem yoktur.

En azından kimi taklit edeceği konusunda bir zevk sahibi olduğuna inandığım ve bu yönüyle takdir ettiğim bu arkadaşı başka bir açıdan takdir etmem imkan dahilinde değil.

Kendisini görenlerin, yerini bilenlerin, bu başlık altına yorum olarak bilgi vermeleri tüm kamunun yararına olacaktır.

Herkesin kendisi olarak tezahür ettiği bir internet dilerim.

Benzer yazılar:

• Yorum Mu Bekliyoruz Şefkat Mi?
• Bager’de blogluyor
• Avolare (Katie West)
• Televizyonun Yerini Internet Alınca

Rastgele yazılar:

• Havadaki Elektrik Yükü (İstanbul)
• Lori Earley
• Ekmek Aslanın Ağzında Edebiyatı
• İki Dakikada Windows Vista Install Etmek