Osman S Börütecene » İnternet

Kaynama Noktası, nihayet doğru bir iş

Osman Seyit Börütecene — Wed, 27 Aug 2008 07:25:00 +0000

Din kültürü ve ahlak bilgisi dersleri nasıl düzenlenmeli? başlıklı yazıma gelen tepkiler ve tartışma devam ederken, bu yazıya gelen linkler arasından Kaynama Noktası‘na ulaştım. Türkiye’de son zamanlarda gördüğüm en doğru işlerden biri olduğuna inanıyorum.

Blograzzi açıldığında çok sevinmiştim ve hala gerçek bir rakibi olmadığı için de çok üzülüyorum. Blograzzi, Türkiye’de internetin gelişmesi ve dünya standartlarını yakalaması için çok önemli bir adımdı. Burada bahsettiğim teknik bir şey değil. Teknik açıdan çok geriden ilerliyoruz ama o konu nisbeten kolay bir konu. Türk Telekom’u tekel olmaktan gerçekten çıkardığınız anda Türkiye’nin teknik açıdan internet sorunları bir iki ay içerisinde çözülür.

Benim önem verdiğim internetin sosyal gelişimi. İşte Kaynama Noktası da bu sosyal gelişime büyük katkıda bulunacak bir çalışma.

Yaklaşık 3 yıldır blog dünyasının içerisinde aktif olarak bulunuyorum. Birçok blog yazarının hayal ettiği bir blog yazarı konumuna sahibim. Yazılarımın altında onlarca yorum var, birçok blog ve web sitesinde kişisel blogumdan övgüyle söz ediliyor ama yine de ben son aylarda blog yazarlığından çok sıkıldım ve bunun birkaç önemli sebebinden biri de Türkiye’de Kaynama Noktası gibi bir yer bulunmayışıydı. Kaynama Noktası inanın bana yeniden daha sık bir şeyler yazma arzusu yarattı bende.

Bir diğer yandan, Kaynama Noktası benzeri web siteleri, bir an evvel yıkılıp yok olmasını arzu ettiğim geleneksel medya tekelleri için de en büyük tehlikedir. Kaynama Noktası’nın Hürriyet gazetesi için büyük bir tehdit olarak görüyorum. Çünkü Hürriyet gazetesi okur profiline hitap edebilecek bir içeriği var.

Bu noktada bir şeyi ayırmak isterim. Biri bana gelip “Hürriyet okur profiline hitap edebilecek bir içeriğin var” dese ben buna “ben sana ne yaptım ki anama küfrediyorsun” diye cevap veririm. Ancak burada kastım aynı değil. Yani ben Hürriyet okur kitlesini etkileyebilecek bir site derken kötü bir şey söylemiyorum çünkü Kaynama Noktası’nın tek kuvveti bu değil. Eğer öyle olsaydı zaten bu satırları hiç yazmazdım ve Kaynama Noktası’na değinmeye gerek görmezdim. Bahsettiğim olumsuz anlamda bir site örneği olsa olsa Gezdiren.com olabilir ama burada bambaşka bir şeyden bahsediyorum.

Bu konudan daha da uzun uzadıya bahsetmek isterdim ama zamanım biraz dar, şimdilik burada kesiyorum. Kaynama Noktası’na başarılar dilerim. Uzun ömürlü olacaklarından ve reklam geliri potansiyeline sahip bir okur kitlesini kısa sürede yakalayacaklarından ve Fatih Çekirge’ye kabuslar yaşatacaklarından eminim. Kendilerini tebrik ediyorum.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Osman ve mimler

Osman Seyit Börütecene — Fri, 17 Aug 2007 16:24:23 +0000

Arkadaşlar, son zamanlarda birden fazla mim furyasını kaçırdım. Yalanlar ve dandik teknolojiler konulu mimlerde birden fazla blog yazarı beni mimlemiş. Bu mimlerle ilgili yazamadım, şimdi bir not düşüyorum ki yanlış anlaşılmasın diye; 1. mimlendiğimi gördüm, olayın farkındayım. 2. doğru düzgün yazacak bir şey bulamadım ve geçiştirmek istemedim.

Mimleyen arkadaşlara gönülden teşekkürlerimi iletiyorum.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Çekim yasası ve web tasarımı

Osman Seyit Börütecene — Thu, 09 Aug 2007 08:57:12 +0000

Çekim yasası çok kısadır ve şunu söyler: Gerçeği siz yaratırsınız. Bu yaratımınız düşüncelerinizle gerçekleşir. Bu süreç her an işler, asla durmaz. İnsan sürekli düşünür ve bu sırada düşündüğü herşeyi kendi gerçekliği içine çeker. Bu düşünceler içinde daha fazla zaman ayırdığınız düşünceler daha da hızlı gerçekleşir ve diğerlerinin önüne geçer.

Web tasarımının amacı insanlara bilgiyi eli yüzü düzgün bir biçimde sunmak ve bilgiyi sunduğunuz insanlara okuma, görme, bilgiler arasında gidip gelme kolaylığı sağlamaktır. Bilgi sunmanın sayısız amacı olabilir. Satmak istediğiniz ürünlerin bilgilerinden oluşan bir web siteniz olabilir. Satmak istediğiniz fikirlerin bilgilerinden oluşan bir web siteniz olabilir. Sadece bilginizi insanlığa açmak amacıyla yarattığınız bir web siteniz olabilir. Nesnel bir değer taşımayan, tamamen sizin iç dünyanızı dış dünyaya aktaran (gerçi iç dünya dış dünya derken bu bizim yanılgımız) bir web siteniz olabilir. Tıpkı şu anda okumakta olduğunuz blog gibi.

Web tasarımcılarının elini taşın altına sokmuş olanlarından büyük bölümü müşterinin bilgisizliğinden ve ne istediğini de bilmeyişinden şikayet eder. Bundan her gün şikayet eder. Her toplantı öncesi birazdan karşılaşacağı kişi ya da kişilerin webden anlamadıklarını, akla mantığa sığmayacak taleplerde bulunacaklarını, yeterli bütçeleri olmadığını, şimdi anlaşıp iki hafta sonra vazgeçeceklerini düşünür.

Düşünceleri çoğunlukla gerçek olur.

İşin bir diğer yanı ise, bizzat kendisi ya da başkaları için web tasarımı yapanlarla ilgili.

Web tasarımı yapmak özünde kolaydır. Bilgiyi sayfaya yerleştirmek; renkleri, fontları seçmek; bunlara css kullanarak görsel tasarım kazandırmak kolaydır. Ta ki siz işleri karıştırıp arapsaçına döndürene dek.

Yapmak istediğiniz web sitesi ya da blog için bir template seçersiniz. Sonra onu değiştirmeye çalışırsınız. Template büyük ihtimalle kötü kodlanmıştır. Web standartlarına uygun değildir ya da web standartları kullanıcıyı düşünerek değil, ezberden uygulanmıştır. Bir yerin rengini değiştirdiğinizde sayfanın düzeni değişir. Sağdaki sütunu sola almak istediğinizde orta alan kaybolur vs.

Şimdi bu süreç nasıl oluştu bunu inceleyelim.

Web sitenizi kendiniz hazırlayabileceğinizi düşünmediniz. Düşünseydiniz bu gerçek olurdu ama daha acıklısı var. Çekim yasasının devre dışı kaldığı tek bir saniye yoktur. Siz web sitenizi kendinizin hazırlayabileceğinizi düşünmemekle kalmadınız; kendi web sitenizi hazırlayamayacağınızı düşündünüz ve bunu gerçekleştirdiniz. Böylece, zor ve zahmetli olması gerektiğine karar verdiğiniz web tasarım işini halletmek için kendinize tanımadığınız birinin hazırladığı bir temayı / şablonu seçtiniz.

Sonra onu değiştirmek isterken templateler ile oynamanın tehlikelerini düşündünüz. Bunun ne kadar zor olduğunu düşündünüz.

Aslında başlangıçtaki düşünceniz ve bu nedenle yarattığınız zorluklar… balık baştan kokar. Mesela bir web siteniz olacaksa cıvıl cıvıl, hareketli, kımıl kımıl olması gerektiğini yoksa insanların ilgilenmeyeceğini düşündünüz ve bunu yarattınız.

Sade bir web sitesi sahibi olmanın size yeteri kadar görünürlük sağlamayacağını düşündünüz ve çekim yasası bu arzunuzu yerine getirdi.

Başınızı kodlarla derde sokmak istediniz ve çekim yasası size istediğinizi sundu.

Bunlar, hiç durmadan işleyen çekim yasası ile ilgili bazı örnekler. Siz evde örnekleri çoğaltabilirsiniz.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Yaşam koçluğuna başka ne isim konamaz?

Osman Seyit Börütecene — Sat, 04 Aug 2007 08:57:07 +0000

GÜNCELLEME!

Bu yazıyı yazdıktan bir süre sonra koçluk temel becerileri eğitimi aldım ve ardından dünyanın dört bir yanından 2000 sayfanın üzerinde coaching eğitim materyalini okudum ve gözden geçirdim. Bu materyaller içerisinde yaşam koçluğu alanında kullanılan yüzlerce çalışma formu da var.

Görüldüğü gibi yazının başlığını değiştirdim. Koçluk eğitimi aldıktan sonra koçluğun kendini içine koyduğu disiplini ve limitlerini gördüm.

Yaşam koçluğunu profesyonel olarak kendi limitleri içinde uygulamaya karar verdim. Son iki yılımı vererek geliştirdiğim kişisel ilerleme ve değişim programı ise koçluk sınırlarını aşan, mentorship kapsamında değerlendirilebilecek bir iş. Elbette çalışmaların bu yönünü geliştirerek sürdüreceğim.

Dolayısıyla yaşam koçluğuna başka bir isim koyma yarışması bitti Koçluk kendi disiplini içinde değerlendirilecek. Bu konuyu eğrisiyle doğrusuyla zaman zaman blogda tartışmaya devam edeceğim. Önceden de belirttiğim gibi, koçluk hizmeti vermek üzere hazırlıklarımı tamamladım.

Aşağıda yazdıklarım, bu yazının önceki içeriği. Hem bir yazar olarak, hem bir blogger olarak “akım derken bokum demek” gibi bir özelliğe sahip değilim. Ayrıca geçmişi yoketmeye çalışan biri de değilim. Dolayısıyla o gün ne yazdıysam, olduğu gibi aşağıdadır, buyrun okuyun. Keşke herkes açık, seçik ve net davransa bir ömür boyu.

Sevgiler ve harika bir yaşam dilerim.

Yıllardır gayrıresmi olarak sürdürdüğüm bir işi sonbaharda yaşam koçluğu sertifikası alarak resmiyete döküyorum. Aklıma takılan bir konu var. Yaşam koçluğu, maalesef biraz içi boşaltılmış bir kavram halini aldı. Buna yeni bir isim bulmak lazım. Ne dersiniz?

Popüler olan hiçbir şeyi yaşam deneyimlerine kabul etmek istemeyen kişileri tedavi etmek için bu kişilere biraz hassasiyetle yaklaşmak gerekebiliyor. Bu durumda bu arkadaşları görmezden gelmek ve yok saymak yerine belki yeni bir isim bu insanların gelişimine katkıda bulunmak için işe yarayabilir.

Mesela “tanrı iyileştirme merkezi”, “aşk ağrıları merkezi”, “unutulan pratik bilgileri hatırlatma merkezi”, “yaşama geri döndürme merkezi” gibi isimler geliyor aklıma.

Şaka bir yana, Eylül’ün ikinci yarısından itibaren olmak üzere benimle hayatınız üzerine çalışmak için randevu almaya başlayabilirsiniz. Ustalık alanlarım; ikili ilişkiler (ağrınızı dindirecek tek kişinin yanına hoşgeldiniz), çalışma hayatı (bu alanda her konuda bir damdan düşmüşlüğüm var; sekreterlik yaptım, patron oldum, iflas ettim, köşeyi döndüm, empati alanım çok geniş) , psikoloji biliminin nevrotik rahatsızlıklar olarak adlandırdığı alana giren herşey (yıllardır insanların psikolojilerini bir daha bozulmamak üzere düzeltiyorum), psikosomatik rahatsızlıklar (aslında hiçbir hastalığınız olmadığını farkedince hiçbiri kalmıyor), dikkat dağınıklığı (bu konuda özellikle ilkokul ve ortaokul seviyesindeki çocuklarda yıllardır mucize yaratıyorum), ve şimdi buraya yazmaya devam edersem “yeter artık” diyebileceğiniz bir çok alanda görüşebiliriz.

Web çalışmalarım ne olacak? Aynen devam! Ayrıca yaşam koçluğu çalışmalarımın yanına internet ve bilgisayar bilgisi konulu dersler ekliyorum.

Erken kalkan yol alır!

Harika bir haftasonu geçirin. Bana gelmeden önce yapmanız gereken bir şey yok. Çok istiyorsanız aynaya bakıp kendinizi biraz sevmeye çalışın. Hızlandırır.

Yaşam koçluğuna en iyi alternatif ismi bulan kişiye seçtiği bir konuda 8 saatlik ücretsiz danışmanlık vereceğim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Haşmet Abimin Üşüyen Yüreği

Osman Seyit Börütecene — Thu, 02 Aug 2007 20:13:20 +0000

Nahnu bir Secret postu yazmış. Haşmet Babaoğlu’nun kitap konusunda değindiği önemli bir noktayı içeriyor. Buradan yola çıkarak Haşmet Babaoğlu’nun Secret eleştirisini okudum. Herşeye eyvallah ama bir cümle yüreğimi sızlattı:

Ama dikkat ederseniz fark edeceksiniz; yüreği titretmiyor The Secret.

Soğuk.

Bu satırları okuyunca üzüldüm. Haşmet Babaoğlu’nu çok severim. Her ne kadar kendisini yıllardır okumasam da birçok konuda onaylarım ve tüm kalbimle de severim. Ancak ne zaman Haşmet abimin yüreğinin üşüdüğünü hissetsem içim cız eder.

Sevgili Haşmet Abi,

Sen boşver The Secret’ın soğukluğunu. Orada önerilen fikirler insanı heyecandan titretmiyor olabilir. Olsun. Önemli olan senin yüreğinin kendi sıcağıyla ısınması. İki dakika kendini sevsen, birşeyciğin kalmayacak.

Sağlıcakla kal.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Mardin: İlk İzlenimler

Osman Seyit Börütecene — Wed, 25 Jul 2007 10:56:48 +0000

İşlerim nedeniyle oturup yazamadım, pazartesi gününden beri Mardin’deyim. Henüz ne kadar burada olacağım belli değil. Mardin, herkesin görmesi gereken bir yer. Tam bir ezber bozma alanı.

Buradaki çocuklar harika. İstanbul ile kıyaslarsam zeka seviyesi olarak buradaki çocuklar mükemmel. Her biri en az üç dil biliyor. Ticarete vakıflar. Hayatın gerçeklerine vakıflar. Hepsi birer yetişkin gibi.

İstanbul’da bir çocuk için yetişkin gibi dediklerinde derim ki eyvah çocuğa kim bilir neler yüklediler. Oysa burada durum öyle değil. Belli ki buranın çocuklarına sıfır yaşlarından itibaren yetişkin insan gibi davranmışlar ve onlar da öyle büyümüşler, büyüyorlar. Mardin’den bir çok deha çıkmasına şaşmamalı.

Kaldığım yer Mezopotamya Ovası’na bakıyor. Bu manzara, bir insanın çıplak gözle ne kadar uzağı görebileceğini anlamak için birebir. Çünkü dümdüz. Uzaklarda Suriye var. Geceleri ışıkları görünüyor.

Çok sıcak bir yer, çok sıcak… geldiğimden beri sıcaklık 40′ın altına inmedi ancak İstanbul’daki gibi boğucu ve yapışkan değil çünkü nem oranı çok düşük.

Mardin’de bir film çekmek isteseydim asla bir senaryo yazmazdım. Mardin her gün kendi senaryosunu yeniden yazıyor zaten. Bunlardan herhangi birini hissedip peşine düşmek yeterli.

Zaman buldukça kamerama takılanları yollarım. Şimdilik bunlarla idare etmece:

Ben buralardayken görüşmek isteyen olursa bir mail atsın. Mail adresim iletişim sayfamda. Şu anda şehir merkezindeyim. Birkaç gün daha şehir merkezinden ayrılmam söz konusu değil. Şehir merkezi dediğim yer… şu Sıla’nın evinin civarı işte!

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Başbakan Yaşar Nuri Öztürk Halka Seslendi

Osman Seyit Börütecene — Fri, 20 Jul 2007 07:41:06 +0000

HYP seçimlerden birinci parti olarak çıktığı için ve Yaşar Nuri Öztürk’ü başbakan olarak gördüğüm için şükrediyorum. Allahım sana şükürler olsun, nihayet Türkiye yıllar sonra da olsa düzgün, namuslu, başarılı bir başbakan gördü!

Ayrıca HYP’nin tek başına iktidara gelmiş olması sayesinde de Allah’a ve yüce Türk seçmenine minnettarım. Umarım gelecek seçimleri de yine HYP kazanır.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Pazarlama Hurafeleri ve Blog Yazarlığı 2

Osman Seyit Börütecene — Wed, 18 Jul 2007 01:19:55 +0000

Geçen sefer yazdığım yazıya gelen bir yorumda pazarın kaymağını yeme tekniğinin blog yazarlığına nasıl uyarlanabileceği ve bunun hurafe yönleri üzerine bir soru yöneltilmişti. Şimdi buna dair bir şeyler yazmaya zaman bulabildim.

Yorumu alıntılamakla başlayalım:

Skimming (pazarın kaymağını alma) konusunda ne düşündüğünüzü merak ettim ansızın. Hani farklılaştırılmış ürün/hizmet ile ciddi rakipler oluşana kadar pazarın önemli bir yüzdesini ele geçirip önemli karlar sağlama konusu.

Pazarın kaymağından faydalanmak pek de hurafeden sayılmaz, akıllıca ve işe yarar bir tekniktir. Ekonomik açıdan bakacak olursak tam bir toplumsal gerizekalılık örneği olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz çünkü sen hem ekonominin temel kuralı olarak kaynakların sınırlılığını göstereceksin hem de krem fiyatlandırması (‘cream pricing’ denir buna ancak Türkçe karşılığı olan ekonomi terimi nedir bilmediğim için böyle yazdım) gibi eşitsizlik üzerine kurulu bir teknik önereceksin. İyi olan her şey doğru değildir. Tabii buradaki iyi, pazarın kremini yiyen ve bu krem karşılığında pazarın geri kalanına hava atma deneyimini satın alan kitle için iyi. Gerisi için ziyanlıktan başka bir şey değil. Aslında görünürde bir iyilik bu. Krem üzerinden çalışana hayır gelmez bence; alırken de, satarken de.

Konuyu blog yazarlığına uyarlamak gerekirse burada nisbeten ekonomiden farklı olarak kaynakların sınırlı olmadığından bahsedebiliriz. Blog bir zihin işidir. Zihnin ucu bucağı yoktur. Hosting hizmeti satın almak, bant genişliği falan desen o da geçerli değil çünkü pazarın kaymak tabakasına hitap etmeyi hedefliyorsan Türkiye için 40.000 kişi falan demek bu en fazla.

Bu sayıyı esas müşteri olan reklamveren değil de ziyaretçi sayısı olarak verdim, nedeni basit: Blogun hizmetinden birebir faydalananlar ziyaretçiler ve ekonomik anlamda gerçek müşteri olacak reklamverenlerin kaymak tabakasından gelmesi, ziyaretçilerin kaymak tabakasından gelmesine bağlı.

Bunu başarabilmek için de konuları iyi seçmek, tabiri caizse CNBCe ayarında bir yayın yapmak lazım.

Sonuç olarak derim ki pazarın kaymağını yemek tekniği blog yazarlığı açısından bir hurafe değildir. Sadece ekonomik açıdan tuhaftır. Onu da yazının başında belirttim zaten. “Caiz midir hocam?” diye soracak olan varsa, caizdir. Alan ve satan memnundur.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

AKP’nin içi göründü…

Osman Seyit Börütecene — Sat, 14 Jul 2007 16:30:45 +0000

Videoda bir senkronizasyon sorunu var ama hayatın gerçeklerini değiştirmiyor.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Parmaksal Sanatlar

Osman Seyit Börütecene — Fri, 13 Jul 2007 02:34:11 +0000

Biz burada 22 Temmuz seçimleriyle bir heyecan yakalamaya çalışaduralım, kendini görsel sanatlara verenler insanı gülümsetmenin bir başka yolunu daha bulmuşlar:

Olayların Flickr’daki grup sayfası: http://www.flickr.com/groups/fingers/pool/

İlk üç fotonun sahibinin Flickr sayfası: http://www.flickr.com/photos/bayat/

Dördüncü ve son fotonun Flickr sayfası: http://www.flickr.com/photos/67132559@N00/57653519/

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Tansu, Reşat, Barış ve Ölüm

Osman Seyit Börütecene — Tue, 10 Jul 2007 17:41:57 +0000

Tansu kısa bir aradan sonra blogunu yeniden açmış. Açar açmaz da Barış Akarsu’nun ölümünden sonra yaşananlara dair çok güzel bir kritik yazmış.

Ben Barış Akarsu’yu kaybetmiş olmamız üzerine hemen bir şey yazmak istemedim çünkü ortam çok kalabalıktı. Bazı konuları ilk darbeden arda kalan tortular dibe çöktükten sonra yazmakta fayda var.

Tansu’nun yazdıklarına Barış’ı tenzih ederek katılıyorum ki zaten o da Barış’ı tenzih ederek yazmış bütün bunları.

Konuya girmeden evvel söylemek istiyorum; Tansu’nun yazısı beni çok sevindirdi. Yazdıklarına katılıyorum ama katılmasam da bu tarzına sevinecektim zaten. Bu sevincimin de özel bir sebebi var. Ben Türk gençliğini uyandıracak, bilinçlendirecek, kaybettiği ruh sağlığına yeniden kavuşturacak olan üç temel yazar görüyorum Türk blog dünyasında. Bunlardan biri kaçınılmaz olarak benim çünkü insanoğlunun şuursuzluğu nedeniyle kendine zarar veriyor olmasına dayanamadığımdan bu zararın bende yarattığı manevi acıyı dindirmek için bu işin peşinde hep koşturacağım. Diğer yazarlardan biri Tansu. Tansu’nun Latin kültürünü Türk kültürüne tanıtmış olma ve dolayısıyla samba, rumba, tango, mango öğretmiş olması bir yana kendisinin son derece kararlı olduğu dünya barışı, dünyanın ruh sağlığı, tarihe olan merakı ve bilgisi gibi gün ışığına çıkmamış konularda yazacaklarını hissediyor olmam ona bu kadar değer atfetmemin nedenleri arasında.

Yine de, Tansu da ben de nisbeten insaflı insanlar olduğumuz için aramıza bir de gerçeği keskin hatlarıyla sunacak bir beyin gerekiyor. O kadar keskin hatlar ki neredeyse hayatın pornosu diyebileceğimiz kadar çıplak gerçekleri insanları rahatsız etme pahasına ve o acı gerçeklerle özdeşleşme pahasına yazmaktan vazgeçmeyen biri. Tanıyanlar için tahmin edilmesi zor olmayan bir isim: Reşat Çalışlar.

Reşat da Türkiye’yi kurtaracak olan Süpermen benim ve Türkiye’de satın almak güzeldir başlıklı yazılarıyla beni haklı çıkartıyor.

Barış Akarsu’ya dair ise yaşam koçluğu yapan bir arkadaşım olan Nazlı Çetinok’dan esinlendiğim bir yorum getireceğim. Barış Akarsu’nun ölümü nedeniyle Türkiye bir hafta boyunca ekranlarda dolu dolu “Barış” kelimesini gördü. Bunun vatana millete kesin bir fayda getirdiğinden adım gibi eminim.

Evet, devam edelim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Pazarlama Hurafelerini Blog Yazarlığına Uyarlamak

Osman Seyit Börütecene — Tue, 10 Jul 2007 17:19:53 +0000

Seçimlerin yaklaşmasıyla beraber pazarlama uzmanlarının da partilerin (ülkenin nasıl yönetilmesi gerektiğine dair fikirlerin) pazarlama yöntemleri ile ilgili eleştirilerini de artırdılar.

Ben de bu bağlamda pazarlamanın nasıl bir hurafe olduğunu, özellikle pazarlama iletişimi uzmanlığı adı altında yürütülen toplumsal dolandırıcılığı bir kez daha gözler önüne sermek istedim.

Şimdi efendim pazarlama iletişimi, insan algısı üzerine kurulu bir iletişim biçimi. Buradan yola çıkarak pazarlama iletişimi anlatmak adına piyasada hatırı sayılır, adı bilinen, çok para kazanan üç beş soytarının söylemleri üzerine kurulu ufak bir analiz yapalım. Bu söylemler genelde binlerce yıldır bilinen birçok insani gerçeğin, çalınan minarelere kılıf uydurmak suretiyle değişik kelimelerle süslenerek satılmasıdır.

Hepinizin çok iyi bildiği bu hurafelerden bir tanesi ilk izlenim hurafesidir. İlk izlenim, son izlenimdir derler. Özellikle iş görüşmelerinde ya da yeni müşteriler edinme çabaları çerçevesinde ilk izlenime önem verilmesi gerektiği anlatılır. İnsanların karşılarına çıkan diğer insanlar hakkında kararlarını genelde ilk saniyelerde verdikleri söylenir. Blog dünyası ve blog yazarlığı açısından ise savunulabilecek en son şey ilk izlenim olsa gerek. Bunun en büyük sebebi, blogların çoğunlukla başka bloglardaki linklerden aranıp bulunmasıdır, bir de arama motorlarından belli konularda bilgi edinmek için yaptığımız aramaların sonuçları içerisinden bulunması. Bu durumda içerik had safhada ön plandadır. Belli bir konuyu arayarak blogunuza gelen ziyaretçi ona verdiğiniz bilgiden tatmin olur veya olmaz, olay orada biter. Bu durumda algının büyük ölçüde görsel özelliklerden kaynaklanıyor olduğu inancı kuyruklu yalandır.

Eskiden internet yokken arama bulma kavramı da yoktu. link verme kavramı ise sadece akademik makalelerde vardı ama bugün bildiğimiz gibi değil. Burada kitaplardan, basılı malzemeden söz ediyoruz. Bu tür belgelere eklenen referansları düşünün. Ancak o konuda çok önemli işin olan ya da çok ilgi duyan biri o referansları inceleyip orada belirtilen kaynakları okuyacaktır.

Bu ara bilgiyi de geride bıraktıktan sonra şu ilk izlenim hurafesine geri dönelim. İnternet çağı, sonsuz şimdiki zaman çağıdır. Dolayısıyla bu bloga yaptığınız her ziyaret, bir ilk izlenimdir. Bugün çok beğenir hastası olursunuz ama yarın bir çırpıda silebilirsiniz. Yine de üç beş gün sonra başka bir blogda buranın linkini görünce benim blogum yeniden bir ilk izlenim hakkına sahip olur.

Bunu belli bir yaşın üzerindeki pazarlama iletişimi dolandırıcılarına anlatmak zor ki zaten böyle bir çaba içinde hiç değilim, neden kendimi yorayım? Ben daha ziyade bu amcaların sunduğu elma şekerlerinden zehirlenme olasılığı taşıyan genç, körpe bedenlerle ilgileniyorum.

Blog yazarlığı hakkında daha evvel de defalarca yazdım, blogunuzun tasarımı, Google’ın onu sevip sevmeyeceği, konunuzu iyi seçip seçmediğiniz, reklamları nerelere yerleştirdiğiniz gibi detay konular arasında boğulup giderken blogu blog yapacak en önemli şey olan içeriği es (boş) geçtiğiniz için bloglarınız şuradan, buradan, orada, şurada gibi linklerle dolup taşıyor. Tasarımına ve pazarlama iletişimine kafa yormayıp direkt olarak mevzuya giren, içerik üreten blog yazarlarının bu yazılarına link verip duruyorsunuz, doğal olarak.

Burada ilk izlenim hurafesi hakkında yazdıklarımdan yola çıkarak başka pazarlama iletişimi hurafeleri hakkında da evde kendiniz deneyler yapabilir, bu metodu tekrarlayarak zihinsel sömürüden korunmanın yollarını geliştirebilirsiniz.

İlk fırsatta başka pazarlama hurafeleri hakkında da yazacağım. Özel olarak ele almamı istediğiniz pazarlama hurafeleri varsa onları belirtirseniz sevinirim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Ha Mardin Ha Kuzey Irak

Osman Seyit Börütecene — Fri, 06 Jul 2007 18:07:07 +0000

Kuzey Irak’la ilgili bir yazı yazmak için nette fotoğraf aranırken birbirinden güzel fotoğraflara rastladım. Bunları ayrıca yayınlayacağım ama şimdi kendimi tutamıyorum artık şunları yazmak için.

Mardin, dünyaya örnek olan bir şehir. Birbirinden farklı dinler, mezhepler, kültürler, milletler birarada barış içinde yaşıyorlar Mardin’de.

Bence Kuzey Irak’ın da aynı barışı tatması ve sonsuza kadar mutlu mesut yaşaması için bu bölgenin bir an evvel Türkiye Cumhuriyeti topraklarına katılması gerek.

Bu fikri Türk blog yazarları olarak sonuna – yani gerçekleşene kadar – hep beraber desteklemeli, gerekirse o bölgeye gidip barış gösterileri yapmalıyız.

Kuzey Irak Türkiye Cumhuriyeti’ne dahil olunca tepedeki birkaç Amerikan hizmetçisi lider namzeti hariç tüm bölge insanlarının mutluluktan göbek atacağına inanıyorum.

PKK denen illet 30 yıldır elinden geleni ardına koymuyor ama dikkat edin yine de Kürt vatandaşların kılına dokunmuyor kimse. İşte bu barış, bu büyüklük, bu sükunet, bu huzur şimdi ancak Türkiye Cumhuriyeti kanatları altında olabilir.

Bu omleti yapmak için ne kadar yumurta kırılırsa kırılsın ortaya çıkacak altından daha değerli barış dönemi için herşeye değer.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Taklitlerimden Sakınınız

Osman Seyit Börütecene — Fri, 06 Jul 2007 11:13:24 +0000

Sevgili Friedrich Camus haberdar etti. Birileri internette “ben Osman’ım” diye geziniyormuş. Bu arkadaş osmanbort@hotmail.com adresini kullanıyormuş.

Türk blog camiası çerçevesinde kullandığım tek e-mail adresim osmanborutecene@gmail.com olup başka bir şubem yoktur.

En azından kimi taklit edeceği konusunda bir zevk sahibi olduğuna inandığım ve bu yönüyle takdir ettiğim bu arkadaşı başka bir açıdan takdir etmem imkan dahilinde değil.

Kendisini görenlerin, yerini bilenlerin, bu başlık altına yorum olarak bilgi vermeleri tüm kamunun yararına olacaktır.

Herkesin kendisi olarak tezahür ettiği bir internet dilerim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

İnternet çağında meşhur olmak

Osman Seyit Börütecene — Thu, 05 Jul 2007 22:47:42 +0000

Hayır, İnternet Mahir’den bahsetmeyeceğim. Elimizin altında internet varken ünlü olmak kavramının nasıl da bir anda etkisinin azaldığından bahsetmek istiyorum.

Ünlü olmak, en kısa anlatımıyla sizi; tanıdığınız insan sayısından kat kat daha fazla insanın tanıyor olmasıdır. Bu tanıma kitle iletişim araçlarıyla ve adınızın ya da maharetlerinizin kulaktan kulağa duyulmasıyla gerçekleşir. Ünlü birini gördüğümüzde yanımızdaki arkadaşımızı dürterek “aaa bak kim geçiyor” deriz. Deriz çünkü o an ona rastlayana kadar kendisini sadece gazetelerde, televizyonlarda görmüşüzdür.

İşte internet çağında değişen şey burada. Ünlü olmak ciddi miktarda ünlü olan kişinin görüntüsünü dolaylı yoldan görmeyi içerir. İnsanlar sizi değil toplu biçimde resimlerinizi görüyor ya da televizyondan görüntünüzü izliyor ve sesinizi duyuyorsa sizin ünlü olma şansınız doğar. Yoksa öyle herkesin herkesi görebildiği bir ortamda ünlü olmanın anlamı kalmaz. Öylesine sadece itibar denir.

Ancak günümüzde herkesin herkesi dolaylı yoldan duyması ya da görmesi mümkün. Eskiden sadece ünlü kişilerin resimleri kitle iletişim araçlarında görünürdü. Ünlü olmayan birinin bir ekranda görünmesi sadece tesadüf eseri ve hayatı boyunca bir ya da iki kez mümkün olabilirdi. Şimdi hepimizin elinin altında bu ünlülük araçları var. Meşhur olmak kavramının bu açıdan çok yara aldığını düşünüyorum.

Bu sayede biz ölümlü insanlar birbirimize ne kadar benzediğimizi her geçen gün daha da iyi görebiliyoruz. Bloglara içini döken milyonlarca insanı okudukça herkes “demek ki bunları hissederken yalnız değilmişim” diyebiliyor. Bu durum bizi bambaşka bir dünyaya çıkartacak.

fotoğraf: David Fraíz

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Nahnu balonumu patlattı

Osman Seyit Börütecene — Thu, 05 Jul 2007 22:07:25 +0000

Dört beş hafta önce bir web projem olduğundan bahsetmiştim. Bu web projesini sessiz sedasız hayata geçirdikten bir süre sonra geçen gün Blog Kazanı’na bir yazı yazdım. Bunun eninde sonunda farkedileceğini elbette biliyordum. İpliğimi pazara çıkartan Nahnu oldu.

Benim proje hakkında bir şey değişmedi. Yayına aynen devam. Zaten bu projenin hedef kitlesi Türk blog yazarlarından oluşan bir kaç yüz kişilik internet okur-yazarı bir kitle değil. Onlar bakıp eğlenebilir elbette. Esas hedef kitle Milliyet, Hürriyet ve benzeri gazetelerin web sitelerini takip edenler.

Bu arada, belli bir kalitenin üzerindeki web siteleri için trafik yaratabilmek ciddi bir sorun gerçekten. Bu sorunu çözebilmek için değişik çareler arıyorum. Hadi Gezdiren.com bir proje tamam. Ama bu blog öyle değil. Bu blogun bir görevi, mesajı, misyonu, nosyonu falan var. Ne yazık ki bir reklam bütçesi yok.

Google çok önemli bir trafik üretgeci (üret-geç?). Ancak Google’ın page-rank uygulaması günümüzde bilgiye erişebilmek için geliştirilmiş en iyi sistem değil. Düşünün bir uzay aracı geliştirdiğinizi ve bununla ilgili bir web sitesi hazırladığınızı. Hatta bu uzay aracının tüm planlarını, tüm teknik bilgilerini yayınladığınızı düşünün. Daha sonra buna uzay aracı yapmak isteyen birinin web’de arama yaparak ulaşabilme ihtimalini hayal etmeye çalışın. Bu kişinin ulaşabileceği en iyi yerler ufo siteleri olacaktır. Google’ı birçok açıdan çok takdir ediyorum. Hatta Google’ın, günümüz toplumlarının evriminde bir görevi olduğunu bile düşünüyorum ama bu page-rank yöntemi işe yaramıyor.

Bu durumda göreve uygun bir trafik sağlayıcı olarak kaliteli içeriğin dozunu artırmak gerekiyor. Elbette güncelleme sıklığını da artırmak gerekiyor. Bunun yolu bence takım çalışmasından geçiyor. Yeni bir takım çalışması hayalim var, iki yakın arkadaşımla onların ve benim kişisel bloglarımızda sürecek bir dizi fikir alışverişi serisi planlıyorum. Bu üçümüze de trafik sağlayacak. Detayları belki gecenin ilerleyen saatlerinde yazarım.

Nahnu benim balonu patlatırken dikkatimi çeken bir şey de şu oldu ki geçenlerde Türker de bana “ne oldu senin web projesi” diye sormuştu. Bu konuda yazdığım blog yazısının böyle akıllarda kalması beni şaşırttı. Demek ki herkesin zihnini kurcalayan bir meseleymiş kalite ve rating arasındaki ters orantı.

fotoğraf: Seenya Rita

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Mynet GPL’i ihlal ediyor

Osman Seyit Börütecene — Sat, 30 Jun 2007 10:37:21 +0000

Az evvel Volkan’ın blogunda okudum. Mynet blog hizmeti vermeye başlamış ancak WordPress MU’yu kullanıyor ama GPL ibaresinden eser yok.

Bu zihniyeti şöyle özetleyebiliriz, bazı insanlar ve bazı kurumlar Richard Stallman‘i hippi, GPL‘i de bir çiçek böcek manifestosu zannediyor.

Oysa GPL kanuni bir mesele ve hukuki yaptırımı var.

Herkesin buna dikkat etmesi ve kanuna uygun davranması gerekir.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Hiperaktiviteme uygun bir yöntem buldum

Osman Seyit Börütecene — Sat, 30 Jun 2007 08:21:35 +0000

Son günlerde yazamamaktan şikayetçiyim. Okurlarımın gözünde bir günlük, iki günlük durgunluk veya az yazmak bir şey ifade etmeyebilir ama benim gözümde ediyor çünkü gündem kaynıyor. Görüş belirtecek ve hakkında bilgi verecek sayısız olay var.

Böyle bir ortamda ben arzu ettiğim kadar yazamıyorum çünkü fikirler aklımda birbirini kovalarken elimdeki tüm teknolojik imkanlara rağmen bir konuyu düşünürken diğerini unutmak gibi bir huyum var.

Tıpta buna dikkat dağınıklığı diyoruz.

Ama ben çareyi buldum.

Şu anda karşımda açık duran dört adet yazı girme penceresi var. Birinde tıkandığımda ötekine yazıyorum. Böylece kaynayan bir gündeme sahip olan bu günlerde ancak bu biçimde aklımdakileri kaybetmeden yazıya dökebilmem söz konusu olabiliyor.

Elbette bu ardarda dört beş yazı girmek demek. Ama gündemi bir dikkat sorunu nedeniyle kaybedip hiçbir şey yazamamaktan iyidir.

Kesinlikle tavsiye ederim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

iPhone Kuyruğu

Osman Seyit Börütecene — Fri, 29 Jun 2007 02:08:09 +0000

Bu saatte bunu kaç kişi denk gelip izleyebilir bilmiyorum (bu video sadece 5 dk. önce çekildi) ama yayınlamakta fayda var.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Dünya nüfusunun bilgi seviyesi

Osman Seyit Börütecene — Mon, 25 Jun 2007 22:47:53 +0000

Bilgisiz’de bir video izledim. Daha önce de izlemiştim bu videoyu. Gerçekten insan üzülüyor cahillik karşısında. Ancak burada birşeyler eksik sanki.

Ben Türkiye’de çoğunluğun (%99 diyebilirim); mason, anarşist, komünist, feminist, faşist, yahudi gibi kelimeleri eşanlamlı kullandığına şahidim.

Yani biri için mason desen otomatik olarak onu yahudi, dış mihrak, herhangi bir izm’in üyesi olarak algılarlar.

Video’da geçen sorulardan birini burada sorsak, Birleşik Krallık nerededir desek çoğunluk Arap Yarımadası’ndadır diye cevap verir. Hatta Arap Yarımadası diye bir yerin olduğunu ve Suudi Arabistan’ın bu yarımada üzerinde yeraldığını bilmek bile fazla.

Aynı biçimde yine Birleşik Krallığın para birimini sorsak Riyal diyen eminim çıkacaktır. Kısaca Birleşik Krallık dendiğinde Türkiye’nin büyük bölümünün Birleşik Arap Emirliği’ni anımsayacağından eminim.

Ekşi Sözlük‘te solcu yazarlara önerilen nick’ler arasında Nietsche‘yi görmüştüm ki kendisi Alman faşizminin fikir babalarındandır. Faşizm nere, solculuk nere.

Bu arada Ekşi Sözlük yazarlarının belli bir elemeden geçtiğini hatırlatırım ve oradaki 10.000 küsür yazarın bu ülkenin kaymak tabakasından olduklarına kalıbımı basarım, herşeyine iddiaya girerim. Yani yine nisbeten eğitimli insanlardan bahsediyoruz.

Derdim ülkemi aşağılamak değil, cahiliyetin evrensel olduğundan bahsediyorum.

Bu video bizi şaşırtıyor çünkü Amerikan vatandaşlarını gözümüzde büyütüyoruz. Onların bir yerden bir yere bizden daha hızlı gidebiliyor oluşu bizleri imrendiriyor. Onların dünyayı korumaya heveslenmeleri, dünyanın dört bir yanına askeri harekat yapmaları onları bizlerin gözünde baba, ağabey, paşa, komutan, lider, öğretmen, hoca seviyesine getiriyor.

Amerikalıların dünyanın en bilgili, en arif, en şaşmaz insanları olduklarını (yani insan değil robot olduklarını) peşinen kabul ediyoruz.

Bu sözlerim bazılarına naif gelebilir, o zaman bir kez daha okuyun, bir kez daha düşünün söylediklerimi. Katrina felaketi sırasında Türkiye’nin tanınmış işadamlarından biri ortalığın ne hale geldiğini görmüş, bir televizyonda kendisiyle telefon bağlantısı kuruyorlar adam diyor ki “Amerika bitmiş”. Halbuki onun gözünde canlandırdığı Amerika gerçekte yok. Dünyada hiçbir ülke Katrina felaketinden kaçınamazdı.

Amerika’nın büyük bir doğal felakete yenik düştüğünü görünce bile şaşırıyoruz.

Bunlardan bazılarını “Türkiye’yi çok özel bir yer sanmak” ve “Ezberi bozmak” başlıklı yazılarımda da ifade ettim.

Cahillik evrenseldir. Herhangi bir ülkenin tekelinde değildir. Hatta iddia edebilirim ki birkaç istisna dışında dünya ülkelerinin çoğunda bu videodaki soruların cevaplarını verebilecek kişi sayısının toplam nüfusa oranı diğer ülkelerle aynıdır.

Bu arada aklıma son bir şey daha takıldı… Acaba bu videodaki soruların cevaplarını bilmemek ayıplanacak bir şey mi? Bilmek çok mu büyük marifet?

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar: