Osman S Börütecene » Blog

Disqus’tan vazgeçtim

Osman Seyit Börütecene — Thu, 28 Aug 2008 15:40:00 +0000

Bir günlük deneme sonunda DISQUS kullanmaktan vazgeçtim. Elbette bunda okur tepkilerinin etkisi var ama benim daha önemli bir nedenim var. DISQUS hiçbir şekilde türkçeleştirilemiyor. En azından şimdilik böyle. Bu, pratikte benim için bir sorun değil. Ama Türkiye genelinde internet kullanıcılarının – ki bu artık herkes anlamına geliyor – her şeyin Türkçe olmasını tercih ettikleri bir gerçek. Zaten herhangi bir yabancı dil bilen insan sayısı dikkate alınamayacak kadar az.

Bu konuyu başlı başına bir yazı olarak yazıyorum çünkü birçok web sitesi sahibi ve birçok blog yazarı İngilizce-Türkçe tuzağına çok kolay ve çok hızlı düşüyor. Türkiye nüfusuyla ilgili bazı gerçekleri her zaman göz önünde bulundurmak zorundayız. Türk halkının çok büyük bir bölümü Türkçe’yi bile tam olarak bilmiyor ve kullanamıyorken insanları yabancı dilde bir arabirime maruz bırakmanın çok yanlış olacağını ve bunun üzerine önemle eğilinmesi gerektiğini düşünüyorum. Artık Blogspot kullanıyor olmam nedeniyle bu blogda elimi atamadığım bir ya da iki ingilizce bir şeyler var sanırım. Ama bunlar dışında her şeyi türkçeleştirmeye özen gösteriyorum. İmla hataları yapıyor olabilirim, tüm yazım kurallarına vakıf biri değilim belki ama bu özeni hepimiz göstermeliyiz.

Aslında Türkçe’nin geleceğine dair çok inancım yok. Bizler dilimizi Amerikan İngilizcesi’ne karşı Avrupalılar kadar korumuyoruz. Bir Fransızca, bir Almanca, bir İtalyanca, bir İspanyolca yüzlerce yıl daha hayatta kalacak. Buna kesin gözüyle bakıyorum. Çünkü bu ülkeler lisanlarına sahip çıkıyor ve televizyon kanallarında Amerikan dizileri oynatılmasına dair kotaları var. Bunlara bir sınırlama koyuyorlar. Lisanın korunması, genel olarak bir kültürün korunmasıyla aynı anlama geliyor. Yani hiçbir İspanyol, hiçbir Fransız kendi dilinde “kendine iyi bak” demiyor çünkü bu sadece Amerikanca’da var. Evet, İngiltere’de konuşulan İngilizce’de de böyle bir laf yok.

Neyse, lafın tamamı deliye söylenirmiş derler, DISQUS “olayına” son veriyorum. Geriye dönük uyumluluk adına bir önceki yazıdan bu yazılımı kaldırmayacağım. Bundan sonrasına ise normal blogspot yorum sistemiyle kaldığımız yerden devam edeceğiz.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Spam maillere dair bir not

Osman Seyit Börütecene — Fri, 12 Oct 2007 15:32:19 +0000

Arkadaşlar gmail’in spam klasörü günde 500 maili aşmaya başladı o nedenle artık o klasörü elleyemiyorum. Dolayısıyla “ben Osman’a mail attım dönmedi bana eşşek” gibi tepkilerinizi bu bilgi ışığında değerlendirirseniz sevinirim. Gerçi olmaz böyle bir sorun biliyorum ama e-mail yuvarlak birşey bazen nasıl davranacağı belli olmuyor.

Tekrar hayırlı bayramlar.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Blogu nadasa bırakmak

Osman Seyit Börütecene — Tue, 18 Sep 2007 22:13:46 +0000

Arkadaşlar, son yazımdan bu yana; yani İstanbul’a ayak bastığımdan beri kasıtlı olarak yazmayı kestim. Amacım blogu nadasa bırakmaktı.

Yaşadığım kariyer dönüşümü, genel bir değişimin parçasıydı. Böyle bir süreçte yazmak, ister istemez bazı şeylerin sürekliliğine katkıda bulunmak anlamına geliyor. Değişimi arzulayan biri ise buna yol açmaz.

Koçluk temel becerileri eğitimimi FA Coaching Academy‘de tamamladım. Bundan sonrası her meslekte olduğu gibi ömür boyu sürecek bir eğitim.

Yazmadığım süre içerisinde doğal olarak Türkiye’de ve dünyada birçok gelişme yaşandı. Her birine tek tek eğilmeye imkan yok. Ayrıca sakin ve zinde bir zihnin sürekliliğini sağlamak istiyorsanız neyi takip ettiğinize de özen göstermelisiniz.

Yaşamınızda birşeyleri değiştirmeyi arzularken; Bush şöyle demiş, Euro şu kadar olmuş, tuttuğum takım küme düşecek mi, benzine zam mı geldi gibi bilgiler her ne kadar kişiye gündemin nabzını tutuyormuş yanılgısını yaşatsa da geriye kalan; dikkatimizi bugün ne olduğuna vermek ve yarın olmasını istediğimiz şeyi yaratamadan uykuya dalmak demek.

Oysa bu fiziksel gerçekliğe doğmuş olmamızın nedeni hayat adını verdiğimiz şeyin tadını çıkartmak. Bunun keyfini yaşamak için ise yapılması gereken ilk şey, zihnimizde yarattığımız engelleri ortadan kaldırmak.

Bu engelleri ortadan kaldırmak için ise gerekiyorsa insan perhizi, gerekiyorsa medya perhizi, gerekiyorsa elektronik cihaz perhizi yapabilirsiniz. Eninde sonunda önemli olan ne istediğinizdir.

Başa dönelim. Blogumu nadasa bırakmıştım. Nadas süresi bitti.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Osman ve mimler

Osman Seyit Börütecene — Fri, 17 Aug 2007 16:24:23 +0000

Arkadaşlar, son zamanlarda birden fazla mim furyasını kaçırdım. Yalanlar ve dandik teknolojiler konulu mimlerde birden fazla blog yazarı beni mimlemiş. Bu mimlerle ilgili yazamadım, şimdi bir not düşüyorum ki yanlış anlaşılmasın diye; 1. mimlendiğimi gördüm, olayın farkındayım. 2. doğru düzgün yazacak bir şey bulamadım ve geçiştirmek istemedim.

Mimleyen arkadaşlara gönülden teşekkürlerimi iletiyorum.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Pazarlama Hurafeleri ve Blog Yazarlığı 2

Osman Seyit Börütecene — Wed, 18 Jul 2007 01:19:55 +0000

Geçen sefer yazdığım yazıya gelen bir yorumda pazarın kaymağını yeme tekniğinin blog yazarlığına nasıl uyarlanabileceği ve bunun hurafe yönleri üzerine bir soru yöneltilmişti. Şimdi buna dair bir şeyler yazmaya zaman bulabildim.

Yorumu alıntılamakla başlayalım:

Skimming (pazarın kaymağını alma) konusunda ne düşündüğünüzü merak ettim ansızın. Hani farklılaştırılmış ürün/hizmet ile ciddi rakipler oluşana kadar pazarın önemli bir yüzdesini ele geçirip önemli karlar sağlama konusu.

Pazarın kaymağından faydalanmak pek de hurafeden sayılmaz, akıllıca ve işe yarar bir tekniktir. Ekonomik açıdan bakacak olursak tam bir toplumsal gerizekalılık örneği olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz çünkü sen hem ekonominin temel kuralı olarak kaynakların sınırlılığını göstereceksin hem de krem fiyatlandırması (‘cream pricing’ denir buna ancak Türkçe karşılığı olan ekonomi terimi nedir bilmediğim için böyle yazdım) gibi eşitsizlik üzerine kurulu bir teknik önereceksin. İyi olan her şey doğru değildir. Tabii buradaki iyi, pazarın kremini yiyen ve bu krem karşılığında pazarın geri kalanına hava atma deneyimini satın alan kitle için iyi. Gerisi için ziyanlıktan başka bir şey değil. Aslında görünürde bir iyilik bu. Krem üzerinden çalışana hayır gelmez bence; alırken de, satarken de.

Konuyu blog yazarlığına uyarlamak gerekirse burada nisbeten ekonomiden farklı olarak kaynakların sınırlı olmadığından bahsedebiliriz. Blog bir zihin işidir. Zihnin ucu bucağı yoktur. Hosting hizmeti satın almak, bant genişliği falan desen o da geçerli değil çünkü pazarın kaymak tabakasına hitap etmeyi hedefliyorsan Türkiye için 40.000 kişi falan demek bu en fazla.

Bu sayıyı esas müşteri olan reklamveren değil de ziyaretçi sayısı olarak verdim, nedeni basit: Blogun hizmetinden birebir faydalananlar ziyaretçiler ve ekonomik anlamda gerçek müşteri olacak reklamverenlerin kaymak tabakasından gelmesi, ziyaretçilerin kaymak tabakasından gelmesine bağlı.

Bunu başarabilmek için de konuları iyi seçmek, tabiri caizse CNBCe ayarında bir yayın yapmak lazım.

Sonuç olarak derim ki pazarın kaymağını yemek tekniği blog yazarlığı açısından bir hurafe değildir. Sadece ekonomik açıdan tuhaftır. Onu da yazının başında belirttim zaten. “Caiz midir hocam?” diye soracak olan varsa, caizdir. Alan ve satan memnundur.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Tansu, Reşat, Barış ve Ölüm

Osman Seyit Börütecene — Tue, 10 Jul 2007 17:41:57 +0000

Tansu kısa bir aradan sonra blogunu yeniden açmış. Açar açmaz da Barış Akarsu’nun ölümünden sonra yaşananlara dair çok güzel bir kritik yazmış.

Ben Barış Akarsu’yu kaybetmiş olmamız üzerine hemen bir şey yazmak istemedim çünkü ortam çok kalabalıktı. Bazı konuları ilk darbeden arda kalan tortular dibe çöktükten sonra yazmakta fayda var.

Tansu’nun yazdıklarına Barış’ı tenzih ederek katılıyorum ki zaten o da Barış’ı tenzih ederek yazmış bütün bunları.

Konuya girmeden evvel söylemek istiyorum; Tansu’nun yazısı beni çok sevindirdi. Yazdıklarına katılıyorum ama katılmasam da bu tarzına sevinecektim zaten. Bu sevincimin de özel bir sebebi var. Ben Türk gençliğini uyandıracak, bilinçlendirecek, kaybettiği ruh sağlığına yeniden kavuşturacak olan üç temel yazar görüyorum Türk blog dünyasında. Bunlardan biri kaçınılmaz olarak benim çünkü insanoğlunun şuursuzluğu nedeniyle kendine zarar veriyor olmasına dayanamadığımdan bu zararın bende yarattığı manevi acıyı dindirmek için bu işin peşinde hep koşturacağım. Diğer yazarlardan biri Tansu. Tansu’nun Latin kültürünü Türk kültürüne tanıtmış olma ve dolayısıyla samba, rumba, tango, mango öğretmiş olması bir yana kendisinin son derece kararlı olduğu dünya barışı, dünyanın ruh sağlığı, tarihe olan merakı ve bilgisi gibi gün ışığına çıkmamış konularda yazacaklarını hissediyor olmam ona bu kadar değer atfetmemin nedenleri arasında.

Yine de, Tansu da ben de nisbeten insaflı insanlar olduğumuz için aramıza bir de gerçeği keskin hatlarıyla sunacak bir beyin gerekiyor. O kadar keskin hatlar ki neredeyse hayatın pornosu diyebileceğimiz kadar çıplak gerçekleri insanları rahatsız etme pahasına ve o acı gerçeklerle özdeşleşme pahasına yazmaktan vazgeçmeyen biri. Tanıyanlar için tahmin edilmesi zor olmayan bir isim: Reşat Çalışlar.

Reşat da Türkiye’yi kurtaracak olan Süpermen benim ve Türkiye’de satın almak güzeldir başlıklı yazılarıyla beni haklı çıkartıyor.

Barış Akarsu’ya dair ise yaşam koçluğu yapan bir arkadaşım olan Nazlı Çetinok’dan esinlendiğim bir yorum getireceğim. Barış Akarsu’nun ölümü nedeniyle Türkiye bir hafta boyunca ekranlarda dolu dolu “Barış” kelimesini gördü. Bunun vatana millete kesin bir fayda getirdiğinden adım gibi eminim.

Evet, devam edelim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Pazarlama Hurafelerini Blog Yazarlığına Uyarlamak

Osman Seyit Börütecene — Tue, 10 Jul 2007 17:19:53 +0000

Seçimlerin yaklaşmasıyla beraber pazarlama uzmanlarının da partilerin (ülkenin nasıl yönetilmesi gerektiğine dair fikirlerin) pazarlama yöntemleri ile ilgili eleştirilerini de artırdılar.

Ben de bu bağlamda pazarlamanın nasıl bir hurafe olduğunu, özellikle pazarlama iletişimi uzmanlığı adı altında yürütülen toplumsal dolandırıcılığı bir kez daha gözler önüne sermek istedim.

Şimdi efendim pazarlama iletişimi, insan algısı üzerine kurulu bir iletişim biçimi. Buradan yola çıkarak pazarlama iletişimi anlatmak adına piyasada hatırı sayılır, adı bilinen, çok para kazanan üç beş soytarının söylemleri üzerine kurulu ufak bir analiz yapalım. Bu söylemler genelde binlerce yıldır bilinen birçok insani gerçeğin, çalınan minarelere kılıf uydurmak suretiyle değişik kelimelerle süslenerek satılmasıdır.

Hepinizin çok iyi bildiği bu hurafelerden bir tanesi ilk izlenim hurafesidir. İlk izlenim, son izlenimdir derler. Özellikle iş görüşmelerinde ya da yeni müşteriler edinme çabaları çerçevesinde ilk izlenime önem verilmesi gerektiği anlatılır. İnsanların karşılarına çıkan diğer insanlar hakkında kararlarını genelde ilk saniyelerde verdikleri söylenir. Blog dünyası ve blog yazarlığı açısından ise savunulabilecek en son şey ilk izlenim olsa gerek. Bunun en büyük sebebi, blogların çoğunlukla başka bloglardaki linklerden aranıp bulunmasıdır, bir de arama motorlarından belli konularda bilgi edinmek için yaptığımız aramaların sonuçları içerisinden bulunması. Bu durumda içerik had safhada ön plandadır. Belli bir konuyu arayarak blogunuza gelen ziyaretçi ona verdiğiniz bilgiden tatmin olur veya olmaz, olay orada biter. Bu durumda algının büyük ölçüde görsel özelliklerden kaynaklanıyor olduğu inancı kuyruklu yalandır.

Eskiden internet yokken arama bulma kavramı da yoktu. link verme kavramı ise sadece akademik makalelerde vardı ama bugün bildiğimiz gibi değil. Burada kitaplardan, basılı malzemeden söz ediyoruz. Bu tür belgelere eklenen referansları düşünün. Ancak o konuda çok önemli işin olan ya da çok ilgi duyan biri o referansları inceleyip orada belirtilen kaynakları okuyacaktır.

Bu ara bilgiyi de geride bıraktıktan sonra şu ilk izlenim hurafesine geri dönelim. İnternet çağı, sonsuz şimdiki zaman çağıdır. Dolayısıyla bu bloga yaptığınız her ziyaret, bir ilk izlenimdir. Bugün çok beğenir hastası olursunuz ama yarın bir çırpıda silebilirsiniz. Yine de üç beş gün sonra başka bir blogda buranın linkini görünce benim blogum yeniden bir ilk izlenim hakkına sahip olur.

Bunu belli bir yaşın üzerindeki pazarlama iletişimi dolandırıcılarına anlatmak zor ki zaten böyle bir çaba içinde hiç değilim, neden kendimi yorayım? Ben daha ziyade bu amcaların sunduğu elma şekerlerinden zehirlenme olasılığı taşıyan genç, körpe bedenlerle ilgileniyorum.

Blog yazarlığı hakkında daha evvel de defalarca yazdım, blogunuzun tasarımı, Google’ın onu sevip sevmeyeceği, konunuzu iyi seçip seçmediğiniz, reklamları nerelere yerleştirdiğiniz gibi detay konular arasında boğulup giderken blogu blog yapacak en önemli şey olan içeriği es (boş) geçtiğiniz için bloglarınız şuradan, buradan, orada, şurada gibi linklerle dolup taşıyor. Tasarımına ve pazarlama iletişimine kafa yormayıp direkt olarak mevzuya giren, içerik üreten blog yazarlarının bu yazılarına link verip duruyorsunuz, doğal olarak.

Burada ilk izlenim hurafesi hakkında yazdıklarımdan yola çıkarak başka pazarlama iletişimi hurafeleri hakkında da evde kendiniz deneyler yapabilir, bu metodu tekrarlayarak zihinsel sömürüden korunmanın yollarını geliştirebilirsiniz.

İlk fırsatta başka pazarlama hurafeleri hakkında da yazacağım. Özel olarak ele almamı istediğiniz pazarlama hurafeleri varsa onları belirtirseniz sevinirim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Nahnu balonumu patlattı

Osman Seyit Börütecene — Thu, 05 Jul 2007 22:07:25 +0000

Dört beş hafta önce bir web projem olduğundan bahsetmiştim. Bu web projesini sessiz sedasız hayata geçirdikten bir süre sonra geçen gün Blog Kazanı’na bir yazı yazdım. Bunun eninde sonunda farkedileceğini elbette biliyordum. İpliğimi pazara çıkartan Nahnu oldu.

Benim proje hakkında bir şey değişmedi. Yayına aynen devam. Zaten bu projenin hedef kitlesi Türk blog yazarlarından oluşan bir kaç yüz kişilik internet okur-yazarı bir kitle değil. Onlar bakıp eğlenebilir elbette. Esas hedef kitle Milliyet, Hürriyet ve benzeri gazetelerin web sitelerini takip edenler.

Bu arada, belli bir kalitenin üzerindeki web siteleri için trafik yaratabilmek ciddi bir sorun gerçekten. Bu sorunu çözebilmek için değişik çareler arıyorum. Hadi Gezdiren.com bir proje tamam. Ama bu blog öyle değil. Bu blogun bir görevi, mesajı, misyonu, nosyonu falan var. Ne yazık ki bir reklam bütçesi yok.

Google çok önemli bir trafik üretgeci (üret-geç?). Ancak Google’ın page-rank uygulaması günümüzde bilgiye erişebilmek için geliştirilmiş en iyi sistem değil. Düşünün bir uzay aracı geliştirdiğinizi ve bununla ilgili bir web sitesi hazırladığınızı. Hatta bu uzay aracının tüm planlarını, tüm teknik bilgilerini yayınladığınızı düşünün. Daha sonra buna uzay aracı yapmak isteyen birinin web’de arama yaparak ulaşabilme ihtimalini hayal etmeye çalışın. Bu kişinin ulaşabileceği en iyi yerler ufo siteleri olacaktır. Google’ı birçok açıdan çok takdir ediyorum. Hatta Google’ın, günümüz toplumlarının evriminde bir görevi olduğunu bile düşünüyorum ama bu page-rank yöntemi işe yaramıyor.

Bu durumda göreve uygun bir trafik sağlayıcı olarak kaliteli içeriğin dozunu artırmak gerekiyor. Elbette güncelleme sıklığını da artırmak gerekiyor. Bunun yolu bence takım çalışmasından geçiyor. Yeni bir takım çalışması hayalim var, iki yakın arkadaşımla onların ve benim kişisel bloglarımızda sürecek bir dizi fikir alışverişi serisi planlıyorum. Bu üçümüze de trafik sağlayacak. Detayları belki gecenin ilerleyen saatlerinde yazarım.

Nahnu benim balonu patlatırken dikkatimi çeken bir şey de şu oldu ki geçenlerde Türker de bana “ne oldu senin web projesi” diye sormuştu. Bu konuda yazdığım blog yazısının böyle akıllarda kalması beni şaşırttı. Demek ki herkesin zihnini kurcalayan bir meseleymiş kalite ve rating arasındaki ters orantı.

fotoğraf: Seenya Rita

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Hiperaktiviteme uygun bir yöntem buldum

Osman Seyit Börütecene — Sat, 30 Jun 2007 08:21:35 +0000

Son günlerde yazamamaktan şikayetçiyim. Okurlarımın gözünde bir günlük, iki günlük durgunluk veya az yazmak bir şey ifade etmeyebilir ama benim gözümde ediyor çünkü gündem kaynıyor. Görüş belirtecek ve hakkında bilgi verecek sayısız olay var.

Böyle bir ortamda ben arzu ettiğim kadar yazamıyorum çünkü fikirler aklımda birbirini kovalarken elimdeki tüm teknolojik imkanlara rağmen bir konuyu düşünürken diğerini unutmak gibi bir huyum var.

Tıpta buna dikkat dağınıklığı diyoruz.

Ama ben çareyi buldum.

Şu anda karşımda açık duran dört adet yazı girme penceresi var. Birinde tıkandığımda ötekine yazıyorum. Böylece kaynayan bir gündeme sahip olan bu günlerde ancak bu biçimde aklımdakileri kaybetmeden yazıya dökebilmem söz konusu olabiliyor.

Elbette bu ardarda dört beş yazı girmek demek. Ama gündemi bir dikkat sorunu nedeniyle kaybedip hiçbir şey yazamamaktan iyidir.

Kesinlikle tavsiye ederim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Dünya nüfusunun bilgi seviyesi

Osman Seyit Börütecene — Mon, 25 Jun 2007 22:47:53 +0000

Bilgisiz’de bir video izledim. Daha önce de izlemiştim bu videoyu. Gerçekten insan üzülüyor cahillik karşısında. Ancak burada birşeyler eksik sanki.

Ben Türkiye’de çoğunluğun (%99 diyebilirim); mason, anarşist, komünist, feminist, faşist, yahudi gibi kelimeleri eşanlamlı kullandığına şahidim.

Yani biri için mason desen otomatik olarak onu yahudi, dış mihrak, herhangi bir izm’in üyesi olarak algılarlar.

Video’da geçen sorulardan birini burada sorsak, Birleşik Krallık nerededir desek çoğunluk Arap Yarımadası’ndadır diye cevap verir. Hatta Arap Yarımadası diye bir yerin olduğunu ve Suudi Arabistan’ın bu yarımada üzerinde yeraldığını bilmek bile fazla.

Aynı biçimde yine Birleşik Krallığın para birimini sorsak Riyal diyen eminim çıkacaktır. Kısaca Birleşik Krallık dendiğinde Türkiye’nin büyük bölümünün Birleşik Arap Emirliği’ni anımsayacağından eminim.

Ekşi Sözlük‘te solcu yazarlara önerilen nick’ler arasında Nietsche‘yi görmüştüm ki kendisi Alman faşizminin fikir babalarındandır. Faşizm nere, solculuk nere.

Bu arada Ekşi Sözlük yazarlarının belli bir elemeden geçtiğini hatırlatırım ve oradaki 10.000 küsür yazarın bu ülkenin kaymak tabakasından olduklarına kalıbımı basarım, herşeyine iddiaya girerim. Yani yine nisbeten eğitimli insanlardan bahsediyoruz.

Derdim ülkemi aşağılamak değil, cahiliyetin evrensel olduğundan bahsediyorum.

Bu video bizi şaşırtıyor çünkü Amerikan vatandaşlarını gözümüzde büyütüyoruz. Onların bir yerden bir yere bizden daha hızlı gidebiliyor oluşu bizleri imrendiriyor. Onların dünyayı korumaya heveslenmeleri, dünyanın dört bir yanına askeri harekat yapmaları onları bizlerin gözünde baba, ağabey, paşa, komutan, lider, öğretmen, hoca seviyesine getiriyor.

Amerikalıların dünyanın en bilgili, en arif, en şaşmaz insanları olduklarını (yani insan değil robot olduklarını) peşinen kabul ediyoruz.

Bu sözlerim bazılarına naif gelebilir, o zaman bir kez daha okuyun, bir kez daha düşünün söylediklerimi. Katrina felaketi sırasında Türkiye’nin tanınmış işadamlarından biri ortalığın ne hale geldiğini görmüş, bir televizyonda kendisiyle telefon bağlantısı kuruyorlar adam diyor ki “Amerika bitmiş”. Halbuki onun gözünde canlandırdığı Amerika gerçekte yok. Dünyada hiçbir ülke Katrina felaketinden kaçınamazdı.

Amerika’nın büyük bir doğal felakete yenik düştüğünü görünce bile şaşırıyoruz.

Bunlardan bazılarını “Türkiye’yi çok özel bir yer sanmak” ve “Ezberi bozmak” başlıklı yazılarımda da ifade ettim.

Cahillik evrenseldir. Herhangi bir ülkenin tekelinde değildir. Hatta iddia edebilirim ki birkaç istisna dışında dünya ülkelerinin çoğunda bu videodaki soruların cevaplarını verebilecek kişi sayısının toplam nüfusa oranı diğer ülkelerle aynıdır.

Bu arada aklıma son bir şey daha takıldı… Acaba bu videodaki soruların cevaplarını bilmemek ayıplanacak bir şey mi? Bilmek çok mu büyük marifet?

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Şuradan, Buradan, Şuraya ve Buraya Konulu Bloglar

Osman Seyit Börütecene — Sat, 23 Jun 2007 14:28:57 +0000

Link verme sanatı başlıklı bir yazımda bu konudan daha önce de bahsetmiştim ama tekrarlamakta fayda var. Yine de o yazıyı da okumanızı tavsiye derim çünkü orada yazdıklarımı burada tekrar etmeyeceğim.

Arama motorlarına ait robotların sayfalarımızı gezerken dikkat ettikleri şeylerden biri de nerelere link verdiğimiz ve link verdiğimiz yerdeki içeriğin ne hakkında olduğudur. Hatta bu içeriklerin ne hakkında olduğu robotlara bizim yazımızın ne hakkında olduğuna dair de ipucu verir.

Hal böyle olunca siz “Ahmet’in blogunda seçimlerle ilgili bir yazı okudum” cümlesinde Ahmet kelimesini link metni olarak kullanırsanız robotlar link verdiğiniz yazının Ahmet hakkında olduğunu, sizin yazınızın da az biraz Ahmet’e değinen bir yazı olduğunu anlarlar. Eğer Ahmet kelimesi yerine blog kelimesini link haline getirirseniz de aynı şeyler blog hakkında olmak biçiminde değerlendirilir.

Bu durumda siz yüzlerce blog yazısı boyunca link metinlerinizi “şuradan ulaşabilirsiniz” diye yazarak şuradan kelimesine bağlarsanız (bunun örnekleri başlıkta da yazdığım gibi; şuradan, buradan, şuraya, buraya) bir müddet sonra robotlar doğal olarak sitenizin büyük ölçüde bu kelimelerle ilgili bir site olduğuna karar verebilirler. Sonra siz de “Oha, Google benim için şöyle böyle diyor” der, üzülürsünüz.

Bloglarımızın, anlamsız sınıflandırlamalara mahkum olmasındansa üzerine yazdığımız konularla aranıp bulunabilmesini istiyorsak linklerimizi güzelce verelim, verdirelim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Dotclear blog yazılımı

Osman Seyit Börütecene — Thu, 21 Jun 2007 10:41:46 +0000

Dotclear Fransızca bir blog yazılımı. WordPress’e benziyor ama işlevleri WordPress’ten daha kısıtlı. Salt blog yazmak amaçlı kullanım için fena görünmüyor. Ben kendi bilgisayarımda denedim, ufak bir bug dışında bir derdi yok.

Yalnız sorun şu ki dökümantasyonu ve forumları Fransızca. İngilizce dökümantasyonu henüz yapılmamış. İngilizce olan forumları ise çok zayıf.

WordPress kadar büyük bir komüniteye de sahip değil. WordPress’e alışık olanlara göre hiç değil çünkü WordPress’in verdiği kontrol imkanları Dotclear’da yok.

Yine de farklı blog yazılımlarını merak edenler için bir not düşeyim dedim.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Sözlük Yazarları İnterneti Keşfediyor

Osman Seyit Börütecene — Wed, 20 Jun 2007 23:04:30 +0000

Son haftalarda artan bir biçimde sözlük yazarı olarak tanıdığım kişilerin blog yazarlığına terfi ettiklerini gözlüyorum. Sözlük yazarları interneti keşfediyor.

Şimdiye kadar sözlük sitelerinde yazanların ciddi bir bölümü interneti sözlükten ve birkaç haber sitesinden ibaret sanıyorlardı. Ancak bu durumun değiştiğini görüyorum ve bu hoşuma gidiyor.

Ekşi Sözlük’le başlayan ve son bir iki yıldır sayıları yüzün üstüne çıkan sözlük siteleri aslında Türkiye’de web 2.0′ın başlangıç noktasıydı. Artık sözlükler demode olmaya başladı çünkü internet kocaman bir sözlük sitesi gibi. Sınırsız, moderasyonsuz, yazar sayısının sonsuz olduğu devasa bir sözlük sitesi.

Technorati, Digg, Flickr, Reddit, Blograzzi, Onvivo, Medya Eteği gibi siteler sayesinde bloglar ve kişisel siteler yaşayan varlıklar haline geldi. Yazılarınız daha fazla okunuyor, daha fazla eleştiriliyor. Tıpkı sözlük sitelerinde olduğu gibi ayar alıp verebiliyorsunuz.

Sözlükçülerin interneti keşfetmiş olmaları beni sevindiriyor.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Reşat Çalışlar ve Paranın Önemi

Osman Seyit Börütecene — Tue, 19 Jun 2007 00:00:27 +0000

Reşat kendisine söylediğim birşeyi iki yıl sonra olsa da duydu ve bir blog açtı. Artık o da blog yazarı.

Merakla ziyaret ettim, üç beş yazısına baktım, Reşat aynı Reşat. Değişmiyor. Çok doğru öncüller ile yola çıkıyor ama iki paragraf sonra işi öyle bir popülizme döküyor ki binlerce okuru kendisiyle beraber sarhoş ediyor.

Bu yazılarından birinde paranın önemine değinmiş. Ben de onun yazısına değine değine kendi fikirlerimi aktarmak istiyorum. Bugünlerde paranın anlamı benim için çok önemli. İnsanlar bundan ne anlıyor, para kavramı nereye doğru gidecek, bunlar çok çok önemli sorular.

Reşat’ın yazısında öne sürdüğü sorular şöyle:

Para hırsı ile yanıp tutuşmak, boş insan olmanın göstergesi olarak mı görülmeli? Yoksa, tam tersine, entelektüel birikimi yüksek olan insanın daha yüksek düzeyde talepleri ve standartları olacağını ve bu nedenle de daha çok paraya ihtiyaç duyacağını söylemek daha mı doğru olur?

Yazının devamında sorduğu soruları kısaca irdelemiş, söyledikleri de doğrudur ancak bugünlerde bundan daha fazla irdelenmeye ihtiyacı var bu konunun.

Para hırsı ile yanıp tutuşmak, entelektüel birikimi olmayan ve bu nedenle daha yüksek düzeyde talepleri ve standartları olamayacağını söylediği grup için boş insan olmak anlamına gelir, buna katılıyorum.

Entelektüel birikimi nedeniyle yüksek standartları olan insanlara gelince o yüksek standartları bir incelemek lazım. Mesela o yüksek standartlar daha kaliteli bir uçuş keyfi (havayollarından bahsediyorum, sulandırmayalım lütfen) yaşamak mı? Yoksa daha yüksek standartlarda meditasyon yapabilmek için gereken pahalı bir halı mı?

Kültür ürünlerinin; tiyatronun, sinemanın, kitapların pahalılığı gün gibi ortada, bunun ne savunulacak bir yanı var ne de tartışılacak doğru düzgün argümanı. Ancak eğitimin getirdiği yüksek standart beklentisi de bir o kadar ucuz ve acıklı bir konu.

Demek ki eğitimle beraber kaliteli tüketim adı altında insanların beyni yıkanıyor. Entelektüel birikimi olan bu kitle herhalde birikimini uzakdoğu felsefesi üzerine yapmamış. Belkemiği tüketmek olan batı toplumları üzerine yapmış. Bu arada batı toplumlarından bahsederken Avrupa’nın büyük bölümünü tenzih ederim çünkü Amerika’nın yanında Avrupa solda sıfır kalıyor tüketim toplumu olmak yarışında.

Yine Reşat’ın yazısından bir alıntıyla devam ediyorum.

Örneğin Avrupa’nın birçok yerinde, en ucuz pizzacılar bile İtalyanlar tarafından işletilir. Bizde ise İtalyanlar’ın yaptığı bir pizzayı yemek için 5 yıldızlı bir otele gidip, bir porsiyon yemeğe asgari ücretin yarısı kadar para ödemeniz gerekir.

Ben mesela şu dönemde şiddetle wasabiye ihtiyaç duyuyorum. Beslenme tarzımı değiştirdim ve yeni beslenme tarzımın temelinde wasabi ve soya sosu var. Wasabi Türkiye’de hem çok az yerde satılıyor, hem de çok pahalı. Yurtdışında yaşasaydım diş macunu alırcasına bir rahatlıkla Wasabi alabilecektim.

Avrupa için doğru olan bu durum Amerika için o kadar da geçerli değil. Burada açıkça görebiliriz ki Türkiye illa batıya benzemesi gerekiyorduysa Avrupa’yı örnek alması gerekirken Amerika’yı örnek almış.

Tüketim toplumuna karşı direnme fikrinin bile bir ürün olarak satıldığı (Fight Club, Matrix) yer Amerika. Avrupa değil. Avrupa’yı tehdit eden kapitalizm de Amerikan menşeyli.

Para konusunda yazılacaklar bir yazıya sığacak gibi değil ancak paraya niçin ihtiyaç duyduğumuz ve şu anda alışveriş amaçlı kullandığımız para sisteminin geleceğinin ne olacağı üzerine düşünmek zorundayız.

fotoğraf: Fernando Rossi

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Baş Harfe Link Verme Modası

Osman Seyit Börütecene — Sun, 17 Jun 2007 00:03:13 +0000

Son bir iki haftadır dikkatimi çeken bir uygulama bu. Burada örneklemek istemiyorum çünkü webin doğasına aykırı bir yaklaşım. Şu ana kadar potkal.org‘da ve volkanca‘da gördüm.

Bir link vereceğiniz zaman cümle içinde hangi kelimeleri linkleyeceğiniz arama motorlarının dikkat ettiği bir unsur. Bu nedenle bir link verirken kelimenin sadece baş harfini linklemek anlamsız olduğu gibi arama motorları açısından sakıncalı da. Size hiç zararı olmasa bile link verdiğiniz yer açısından verdiğiniz linkin değeri azalmış olur.

Bu nedenle bu furyanın çok yayılmadan sona ermesini temenni ediyorum.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Windows Huzursuzlukları

Osman Seyit Börütecene — Sat, 16 Jun 2007 15:38:50 +0000

Fatih Arslan Windows kullanırken çektiği sıkıntıları anlatmış. Kendisine tüm kalbimle katılıyorum.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

İnternette Anonim Kalma Hakkı

Osman Seyit Börütecene — Thu, 14 Jun 2007 10:20:53 +0000

Bu yıl gündemde olan konulardan biri başta blog yazarlığı olmak üzere genel olarak internette gezerken ve internete birşeyler katarken anonim / isimsiz kalabilme hakkı.

Dünya çapında teknolojisinin, ekonomisinin gelişmişliğine gelişmemişliğine bakmadan birçok baskıcı devletten söz etmek mümkün. Bunun getirdiği korkuyla insanlar internette yazarken anonim kalmak istiyorlar.

Anonim kalma isteğinin bir başka nedeni de binlerce yıldır var olan toplum baskısı korkusu. Ben işin bu kısmıyla biraz daha ilgileniyorum.

İnternette anonim kalma isteğini anlıyor ve haklı buluyorum. Ancak bunun sebeplerinden biri olan toplum baskısı korkusu beni üzüyor. Biz dünya üzerinde yaşayan toplumlar olarak nasıl birbirimizi bu denli korkutur hale geldik ki, ortak bir platforma yapacağımız katkılar sırasında tanınmaktan korkuyoruz?

Ben bunu açıkça acıklı buluyorum.

Şimdi bu yazıyı okuyanlar arasından baskıcı devlet yönetimlerinden bahsederek yorum yapanlar olacak bu yüzden tekrar edeyim: baskıcı devlet yönetimleri altında yaşayan insanların anonim kalma isteği ve hakları ile bir alıp veremediğim yok.

Anonim kalmak isteyenlerin anafikri anonim kalmanın bir özgürlük sağlaması. Oysa bana öyle geliyor ki fikirlerini ismini saklayarak beyan etmek zorunluluğu hissetmek özgürlük değil, tutsaklıktır. Sanki evden çıkmak için annenden babandan izin alamamışsın da gizlice çıkıyorsun gibi.

Bu bağlamda anonim kalma hakkının uzun vadede baskıcı devlet yönetimlerine ve baskıcı toplumlara ancak destek olabileceğini düşünüyorum. Anonim olarak fikir beyan etme alışkanlığının yaygınlaşması içine kapanık toplumlar yaratmanın başka bir yolu.

Bunun yerine insanların anonim kalmayı arzu etmek zorunda olmayacakları, kendilerini bu derece bir baskı altında hissetmeyecekleri toplumlar oluşturmak için çaba göstermeliyiz.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Blog ve Wolkanca Coştu

Osman Seyit Börütecene — Wed, 13 Jun 2007 21:54:56 +0000

Blog ve Wolkanca‘nın yazarı Volkan Yılmaz blogunu hiperaktif bir hızda güncelliyor. Ayrıca bugün blogunda yeni bir yazarı tanıttı. Rahmetli Al Bundy bundan böyle Blog ve Wolkanca’da yazacakmış, hatta yazmaya başladı bile.

Blog ve Wolkanca, uyguladığı sansasyonel ve radikal yöntemlerle tanınıyor. Son olarak bloguna reklam postları yazmaya başladı. Tüm bunları Türk blog dünyası açısından ilgiyle takip ediyorum. Volkan her ne kadar etik ve nitelik açısından eleştiriliyor olsa da biz onu taraflı ve eğitimli gözlerimizle eleştiriyoruz. Oysa Volkan hitap ettiği, hedef aldığı kitle açısından gayet dolu bir içerik sunuyor.

Bu arada Volkan’ın blogunda yayınladığı, Türkçe’nin içinde bulunduğu tehlike ile ilgili bir videoyu da burada paylaşmak isterim:

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Google Hottrends ve Technorati Popüler Aramalar

Osman Seyit Börütecene — Tue, 12 Jun 2007 01:54:17 +0000

Google bir süredir ABD sınırıları içinde en çok aranan ilk yüz kelime ya da kelimeler dizisini günlük olarak yayınlıyor. Technorati‘de ise bu işin başından beri vardı, ama elbet o da Technorati’de yapılan aramalardan derlenme (ilk 15 kelime ya da kelimeler dizisi), tazeliği de bir günden daha taze. Bir ara saatbaşı güncellendiğini söylüyordu Technorati, şu andaki güncelleme sıklığı ile ilgili bir bilgiye ulaşamadım.

Bu veriler ingilizce blog yazarları için bir nimet. Hakkında en çok bilgi talep edilen konularda talebi karşılayan şeyler yazarsanız faydasını görürsünüz. Ancak iki kaynak aynı amaçla kullanılamaz.

Technorati, sadece belli bir kesime hitap eden bir arama motoru. Google’da ise şanslar daha genel. Technorati’de en çok aranan kelimelerden yola çıkarak kendinize bir konu seçer ve düzgün birşeyler yazarsanız sonucunu artan trafik olarak birkaç saat içinde alırsınız. Google’da ise ancak uzun zamandır saat başı güncelleme yapan bir web sitesi iseniz bu kelimeler arandığında bulunma şansınız var.

Ticari yönden bakılacak olursa Technorati kullanıcılarının reklam körlüğü Google kullanıcılarının ortalamasından bir hayli yüksek. Bunun nedenini ayrıntılı olarak çözmek zor ama benzer bir fark Firefox kullanıcıları ile Internet Explorer kullanıcıları arasında da var. Firefox kullanıcıları arasında reklam körlüğü Internet Explorer kullanıcılarına oranla kat kat fazla.

Yaratacağınız trafikten bir “tıklama başına gelir” metoduyla reklam geliri beklentiniz varsa Technorati’den bunu elde etmeniz biraz zor. Bu arada Technorati kullanıcılarının da büyük bölümü Firefox kullanıyor.

Netice olarak, kitlelerin neleri aradığı, nelerin peşinde olduğu bilgisi trafiğini artırmak isteyen blog yazarları açısından çok önemli ama iki şey trafiğinizi etkin biçimde artırmanıza engel: 1. Ürettiğiniz içeriğin arama motorlarında hızlıca çıkmasını sağlamak imkansıza yakın zorlukta ya da bunu gerçekleştirmek için bugün çalışmaya başlasanız kafadan bir yıl yolunuz var. 2. Hızlı biçimde sonuç alabileceğiniz belli bir kitleye hitap etmek üzere özelleşmiş arama motorları var ancak bu sitelerin kullanıcıları ciddi oranda reklam körü.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar:

Internet Explorer Kullanıcılarına Benden Yepyeni Bir Hizmet

Osman Seyit Börütecene — Sat, 09 Jun 2007 10:50:14 +0000

Artık bu blogu ziyaret eden Internet Explorer kullanıcıları versiyonları ne olursa olsun Google Bağlantı Reklamlarını da görebilecekler.

Sunucu tarafında hazırladığım bir Internet Explorer tanıma sistemiyle artık okurlarımdan ie kullananlar daha fazla Google reklamının tadını çıkartacaklar. Tarayıcıyı tanıma sistemi sunucu tarafında olduğu için Internet Explorer dışındaki tarayıcıları kullananlar bu reklamları kaynak kodlarında bile göremeyecekler.

Halka hizmet Hakk’a hizmettir.

Benzer yazılar:

Rastgele yazılar: