Yaklaşık bir ay önce bugünlerde bu blogun tasarımını sadeleştirmeye başladım. Sonra hazır template’ler arasından yeteri kadar sade bir şey bulamayıp kendim yazdım.
Sadelik sadece bir web 2.0 özelliği değil. Büyük fontlar, güzel tasarımlar, gereken yerlerde farklı renklerin kullanımı lüks bir şey değil. Bunu sadece web tasarımı seviyesinde ele almamak lazım. Maalesef bilişim sektörü diğer teknoloji sektörleri kadar önem vermiyor kullanılabilirliğe. Bu konuda bilgi çok zayıf. Bilgisayar kullanıcılarının önemli bir bölümü iki web tarayıcısını yanyana açabileceklerini ve aynı anda birden fazla web stesini ziyaret edebileceklerini bilmiyorlar. Birçoğu aynı anda birden fazla program açıp kullanabileceğini bilmiyor. Gayet eğitimli, zeka seviyesi toplumun üzerinde olan ama e-mail yazılımını kapatmaan web tarayıcısını açmayan bir çok tanıdığım var. Hiçbiri gündelik hayatta cahil insanlar değiller. Daha da kötüsü, bilişim teknolojileriyle ilgili bir sorun yaşandığında insanların kendilerini suçlamak gibi bir eğilimleri var. Örneğin bir e-mail yazılımında yeteri kadar kullanılabilirlik çalışması yapılmadığı için nasıl mail iletebileceğini kısa sürede anlayamayan biri ben bu işi öğrenemiyorum, beceremiyorum diyebiliyor.
Oysa aynı insan daha karmaşık olan çamaşır makinası programlamasını becerebiliyor. Çünkü çamaşır makinasının kullanılabilirliğine ve programlama kolaylığına ve dökümantasyonuna bilişim sektöründeki uygulamalardan daha çok emek sarfedilmiş durumda.
Çok garip. Çeşitli yaş, eğitim ve gelir seviyelerinden tanıdığım bir çok kişiden şunu duyuyorum: “ben internette anlamıyorum. sadece mail alıp gönderiyorum, birkaç gazetenin web sitesine girip haber okuyorum YouTube’dan video izliyorum bir de amazon.com dan bir iki kitap aldım o kadar. nasıl oluyor bu internet işleri?” Bunu söyleyen insanlar, varolan bütün medyalardan çok internet hakkında bilgi sahibi. Örneğin gazete okuru olan hiç kimse matbaadan anlama ihtiyacı duymaz ya da bir köşe yazısının nasıl yazılması gerektiği hakkında kabuslar görmez. Buna rağmen ben gazeteden anlamıyorum demezler. Ama iş bilgisayarlara gelince insan psikolojisi nedense farklı işliyor. Günlük yaşamda bilgisayarlarla internetle bir sürü iş yapan insan “ben internetten anlamıyorum diyor”. Hata bu insanlarda değil. Hata, bilişim sektörünün neredeyse sadece mühendislik dallarındaki insanları işe almalarında. Ayrıca hatanın bir kısmı insan psikolojisinin mükemmel olmayışında. Sen her haltı beceriyorsun sonra teknoloji karşısında müthiş bir özgüvensizlikle ben bilgisayardan internetten anlamıyorum diyorsun. Yazıktır.
İşte bu nedenle kendi blogumda herşeyi inanılmaz (beni tanıyanlar inanamıyorlar) sade hale getirmeye çalıştım. Mümkün olduğunca çok kişiye erişebilmek istiyorsanız bunu yapmak zorundasınız.
Hal böyleyken ticari amaçla yapılan bir çok web sitesinin niçin hala full flash tasarımlı siteler olduklarını anlamıyorum. Hedef kitlenin %90′ından fazlası gördüğünden birşey anlamıyor. Bu nasıl bir ticari yaklaşımdır? Üstelik anlaşılmayan şeyden prestij de doğmaz. İnsanların “ben bunun anlattıklarından birşey anlamıyorum demek ki çok şey biliyor” diye düşündükleri iddiası gerçek değildir.
Bizler, bilgisayarların içinde doğduk. Bilgisayarlarla aynı dili konuşuyoruz. Ama bilgisayarların içinde doğmayan insanlar için bilgisayarlar ve interner hala yabancı bir dil kadar yabancı.
Bu konuya bilgisayar ve internet okur yazarı olanlar olarak hep birlikte eğilmeliyiz.
Benzer yazılar:
- Verinin Yeniden Kullanılabilirliği
- Internet Kültürüne ve Görgüsüne Niçin İhtiyacınız Var?
- Web Tasarımcısına Atfedilen Yan Kimlikler
- iPad bizi nereye götürecek?
Son yorumlar