yazının farkındayım ama bağışlanacak konu var bağışlanmayacak konu var. benimde kastettiğim buydu

benimki manevi bir yazıydı. elbette diğer örneklere de uyarlanabilir ayrı ama olumlu bakışı çok beslemek lazım oralara varabilmek için.

önemli olan senin hayatın.

Yazının konusu adalet değil ama endirekt olarak bağlı bir konu.

İyi güzelde dostlarım bence bu dışardan yapılma bir yorum. Daha dün alkollu bir HAYVAN, 150 metre ara ile iki kadını ezdi. üstelik biriniyi ezdiğinde kaçmayıp hastaneye götürse belki kurtulacaktır. ama o durmadı ve hızlandı. gene kaldırımda ikinci kadını ezdi.

Trafik ceları malum herif 2-3 sonra dışarda. Şimdi söyleyin nasıl asmayalım ? Ben mecburmuyum vergilerimden bu hayvanı beslemeye . Bu nasıl adalet.

Annesi ve kendisine defalarca tecavüz edilen, Göğüs uçları ve vaginası kesilen, anneye 60 tan fazla kendisinde ise 99-100 tane bıçar yarası bulunan Serpil Hocanın katilleri altı yılda dışarı çıktılar. şimdi gelde bu hayvanları affet.

Aslında huyum değildir ama ağzıma geleni saymak istesemde kendimi tutuyorum bu noktada.

Bence suç anlamında beslememeli asmalı, ama senin dediğin gibi konularda bazen affedici olmak büyüklüktür. tabii karşındaki bilecek gibi duruyorsa.

Hırsızı affettin sana karşı bir suçtu büyüklük yaptın. ee bir gün sonra tabancay eve girip uyanan ev sahibini vurdu. sen in bunda hiçmi suçun yok ?

CAMUS bunada cevap vermişmi ?

“Başkasını yargılamayın, siz de yargılanmazsınız. Suçlu çıkarmayın, siz de suçlu çıkarılmazsınız. Başkasını bağışlayın, siz de bağışlanırsınız. Sizde olanı verin, size verilecek. İyice bastırılmış, silkelenmiş ve taşmış, dolu bir ölçekle kucağınıza boşaltılacak. Hangi ölçekle ölçerseniz, size de aynı ölçek uygulanacak.”

[Mat.7: 1-5]

“Hepimiz kendi bilincimizle sınırlıyız” derken, insanoğlu’nun “algıda seçicilikte gerzeklik” yapmayacağını ümidiyle bu sözü sarf ettiğine eminim