Günümüz Türkiye’sinde büyüyünce olunacak kişi örnekleri geçmişe nazaran çok tuhaf, kriterleri çok enteresan bir dizi adam ve kadından oluşuyor. Aklıma gelen kabataslak bir liste var, bu isimlerin tamamı olamaz tabii asla ama belirgin örnekler:
Şansal Büyüka, Erman Toroğlu, Ali Atıf Bir, Erdal Acar, Kaya Çilingiroğlu, Sibel Can, Bülent Ersoy, …
Bu yukarıda adı geçenler günümüz Türkiye’sinde en çok itibar gören insanlar. Yani somut kriterleri bir yana bırakıp toplumun neye saygı gösterdiği ve kimlerin en çok itibarla isimlerinin geçtiğine bakarsak alacağımız sonuç budur. Bu durumda Türkiye’nin büyük adamı / kadını olmak bu insanlardan biri olmak demektir. Bunlar ‘role model’dır. Türkiye’nin en elit en seçkin insanları bunlardır.
Şu anda Türkiye’nin durumu budur.
Benzer yazılar:
- İyi bir mevki beklentisi ve toplum korkusu
- Akademisyenlerden Erdoğan’a Uyarı
- Tanrı’yla Başbaşa Kalmak
- İnsan var olduğunu hissetmek (anlamak) için neler yapar?
Bu kişilere kısaca “postmodern elitler” de diyebilir miyiz sensei?
Postmodern dönem devletin bitmesi gerektiğine inanılan bir dönemdir. Aynı zamanda merkezi bir otorite olmaması gerektiğine de inanılan bir dönemdir. Bu bağlamda ele alırsak bu postmodern elitlere de otorite boşluğunun vaktinden evvel doğurduğu gürbüz veletler diyebiliriz.
Hmmm… O halde ben mümkünse, çağ atlamak ve “post apocalyptic” çağa geçmek istiyorum. Sanatsal acı ve kaygılarımın azalması bâbında
Peki abi suç çocuklarda mı? Yoksa onları tv başına bırakıp sanki çocuklarından daha önemliymiş gibi boş işler yapan ebeveylerinde mi? Çocuklar doğru örneklere yönlendirilmiyorsa suç onlarda mı? lafa geldi mi herkes ülkesini sever, çocuklarını sever fakat kalk bir şarkı söyle bakiyim ne güzel aynı sibel can diyenler veya bilmem kim diyenler mi ülkesini sevenler, çocuğunu sevenler, ona örnek olanlar.
Ben günün birinde çocuk yapmayı planlıyorum (Farkındayım yaş geçiyor).
Ve bu olursa eğer bir gün, Çocuk kapalı devre bir tv’den benim seçtiğim şeyleri seyredecek, muhtemelen ilkokula kadar.
Bunun uzun süre tersini düşünmüştüm ancak medyada çalışan arkadaşlarımın artmasıyla gördüğüm gerçekler beni şu noktaya getirdi: Elin dıngıllarının seçtiği şeyleri seyredip büyüyeceğine, benim seçtiklerimle büyüsün.
@tekno derviş, @tansu:
benim derdim salt çocuklarla değil, ben bütün türkiye’den bahsediyorum. şu yukarıda yazdığım isimler salt çoluğun çocuğun değil bugün 50 yaşında 60 yaşında olan insanlarımızın da çoğunluğunun örnek aldığı isimler.