Osman S Börütecene

alemlerin aslı hayaldir

Güncel: Ana Sayfa

Önceki yazı: Haberler (Yorumsuz)

Sonraki Yazı: Savaş görmüş bir Türkiye ile savaş görmemiş bir Türkiye arasındaki fark

21. Yüzyıl Türkiye’sinde büyük adam olmak

12 Ocak 2008 Cumartesi 03:42, Osman Seyit Börütecene

Günümüz Türkiye’sinde büyüyünce olunacak kişi örnekleri geçmişe nazaran çok tuhaf, kriterleri çok enteresan bir dizi adam ve kadından oluşuyor. Aklıma gelen kabataslak bir liste var, bu isimlerin tamamı olamaz tabii asla ama belirgin örnekler:

Şansal Büyüka, Erman Toroğlu, Ali Atıf Bir, Erdal Acar, Kaya Çilingiroğlu, Sibel Can, Bülent Ersoy, …

Bu yukarıda adı geçenler günümüz Türkiye’sinde en çok itibar gören insanlar. Yani somut kriterleri bir yana bırakıp toplumun neye saygı gösterdiği ve kimlerin en çok itibarla isimlerinin geçtiğine bakarsak alacağımız sonuç budur. Bu durumda Türkiye’nin büyük adamı / kadını olmak bu insanlardan biri olmak demektir. Bunlar ‘role model’dır. Türkiye’nin en elit en seçkin insanları bunlardır.

Şu anda Türkiye’nin durumu budur.

'21. Yüzyıl Türkiye’sinde büyük adam olmak' başlıklı yazıya 7 yorum yapılmış.

Goddess Artemis diyor ki:
12 January 2008 03:44
Bu kişilere kısaca “postmodern elitler” de diyebilir miyiz sensei?
Osman Seyit Börütecene diyor ki:
12 January 2008 03:52
:) diyebiliriz evet.

Postmodern dönem devletin bitmesi gerektiğine inanılan bir dönemdir. Aynı zamanda merkezi bir otorite olmaması gerektiğine de inanılan bir dönemdir. Bu bağlamda ele alırsak bu postmodern elitlere de otorite boşluğunun vaktinden evvel doğurduğu gürbüz veletler diyebiliriz.
Goddess Artemis diyor ki:
12 January 2008 03:57
Hmmm… O halde ben mümkünse, çağ atlamak ve “post apocalyptic” çağa geçmek istiyorum. Sanatsal acı ve kaygılarımın azalması bâbında
Tekno Derviş. diyor ki:
13 January 2008 04:53
Peki abi suç çocuklarda mı? Yoksa onları tv başına bırakıp sanki çocuklarından daha önemliymiş gibi boş işler yapan ebeveylerinde mi? Çocuklar doğru örneklere yönlendirilmiyorsa suç onlarda mı? lafa geldi mi herkes ülkesini sever, çocuklarını sever fakat kalk bir şarkı söyle bakiyim ne güzel aynı sibel can diyenler veya bilmem kim diyenler mi ülkesini sevenler, çocuğunu sevenler, ona örnek olanlar.
Tansu diyor ki:
13 January 2008 12:32
Ben günün birinde çocuk yapmayı planlıyorum (Farkındayım yaş geçiyor).
Ve bu olursa eğer bir gün, Çocuk kapalı devre bir tv’den benim seçtiğim şeyleri seyredecek, muhtemelen ilkokula kadar.
Bunun uzun süre tersini düşünmüştüm ancak medyada çalışan arkadaşlarımın artmasıyla gördüğüm gerçekler beni şu noktaya getirdi: Elin dıngıllarının seçtiği şeyleri seyredip büyüyeceğine, benim seçtiklerimle büyüsün.
Osman Seyit Börütecene diyor ki:
13 January 2008 12:43
@tekno derviş, @tansu:

benim derdim salt çocuklarla değil, ben bütün türkiye’den bahsediyorum. şu yukarıda yazdığım isimler salt çoluğun çocuğun değil bugün 50 yaşında 60 yaşında olan insanlarımızın da çoğunluğunun örnek aldığı isimler.
Tansu Günay is a false positive » Blog Archive » Servet Düşmanları diyor ki:
14 January 2008 10:23
[…] Örneğin şu yazısında, kadim dostum, akşamları dolar banknotları ile tanesi 250 dolar olan Cohiba purolarımızı yakarak, bin dolarlık don perinyon şişelerinde söndürdüğümüz yol arkadaşım Cem Uzan hakkında iyi birşeyler söyler gibi yapıp hemen yaftayı yapıştırıyor. ‘Kandırıkçılığı becerebilmek”miş, ne kandırıkçılığı? Kim kandırıkçı, sen kendine bak. Ve gene bir diğer yzısında güzel bir şeyler söyler gibi yapıp, golf sopamızı aynı çantaya koyduğumuz Kaya Çilingioğlu ve gece gündüz demeden aynı masada yüzbinlerce doları bahşiş olarak dağıttığımız güzel insan Erdal Acar’a giydiriveriyor. Çatla e mi! E mi! […]